Jennifer’s Body / Zabójcze ciało (2009)

She’s evil… and not just high school evil

aka Zabójcze Ciało

Scenariusz: Diablo Cody
Reżyseria: Karyn Kusama
Produkcja: Mason Novick, Daniel Dubiecki, Jason Reitman
WWW: klik
Trailer: klik
Długość filmu (z napisami): ~ 102 minuty
Alternatywny plakat: klik

Obsada:

• Megan Fox
• Amanda Seyfried
• Johnny Simmons
• J. K. Simmons
• Amy Sedaris
• Adam Brody

Ekipa:

• Make-up: Monica Huppert
• sFx: KNB EFX Group
• vFx: Erik Nordby
• Muzyka: Theodore Shapiro, Stephen Barton, Ludwig Goransson
• Dźwięk: James Bailey
• Zdjęcia: M. David Mullen
• Kostiumy: Katia Stano

Rozważania na temat tej produkcji warto byłoby rozpocząć od próby zdefiniowania, czym jest pop horror. Skądinąd słuszna jest uwaga, że w ostatecznym rozrachunku wszystko dąży do komercji. Strach już dawno został oceniony jako żyła złota i skomercjalizowany – stając się tym samym produktem. Produkt ma swoje wzloty i upadki, zwane fachowo cyklem życia produktu – stąd różne lepsze i gorsze czasy w życiu tego towaru. Tym tropem idąc można poczynić refleksję, że skoro strach/horror to produkt, to można nim zarządzać w identyczny sposób. Prowadzić kampanię, szukać grupy docelowej, tworzyć społeczność odbiorców itd. Otóż to.

"Jennifer’s Body" aka Zabójcze Ciało jest pop-horrorem, skierowanym do amerykańskiego odbiorcy w wieku 12 – 19 lat. W filmie poruszone zostały aspekty życia nastolatka, dzięki czemu target może trochę bardziej utożsamiać się z którymkolwiek z głównych bohaterów tego filmu, niż np. w przypadku "Halloween". Nie doszukiwałbym się tu czegoś więcej, głębi przekazu, podtekstów, dialogów, które przejdą do historii. Nie o to w tym chodzi. To ma być rozrywka, tyko i wyłącznie.

Przyjrzyjmy się zatem jakości dostarczonego produktu:
- Historia opowiedziana w filmie jest raczej zwyczajna. Główną oś akcji można było widzieć już wiele, wiele razy. Film "wybijają" z jemu podobnych pewne niuanse. Jednak nadal jest to film o nastolatkach dla nastolatków. Gdyby nie lekkie pióro scenarzystki, byłaby tragedia.
- Gra aktorska jest ok.
– Efekty specjalne również ok.
- Dźwięk i muzyka są w porządku. Utwory różnych zespołów będące ilustracją muzyczną filmu – cóż, znak czasu.
– Reżyseria – daje się to oglądać bez większego skrzywienia. W filmie występują elementy, najczęściej ujęcia, pożyczone z innych produkcji. By wymienić przynajmniej Egzorcystę lub Listę Schindlera. Jest to chyba kwestia nie tyle scenariusza lub zdjęć, co właśnie reżyserii. Nie wiadomo jak to traktować: brak warsztatu i weny twórczej, działanie celowe, przypadek?
- Świat przedstawiony: czas rzeczywisty, z wieloma odwołaniami do świata rzeczywistego.

Produkt o nazwie "Jennifer’s Body" spełnia zatem obiektywne normy "filmu na poziomie". I jest filmem zrobionym na poziomie. Nic więcej, nic mniej. Dobrze podany tak samo słodki cukierek, jak każdy inny. Odnieść można wrażenie, że film powstał na fali popularności trendu, w który wpisują się "Vampire Diaries" oraz "Twilight" – czyli taki lajcik dla nastolatek.

Natomiast ja z chęcią obejrzałbym dalsze poczynania Needy, gdyż można z tego ukręcić całkiem interesujący horror nie dla nastolatków. Bardziej interesujący niż "Jennifer’s Body" (szkoda że napisy końcowe psują niespodziankę, ale cóż). I’m not impressed, mimo wszystko – dobrze ten fim oceniam i polecam tym, którzy poszukują rozrywki na jedną godzinę.

- Ale nie jestem pewna, czy tosty zapewnią ci wystarczająco dużo energii na cały dzień. Zalecam bardziej złożone węglowodany…
- Zalecam, żebyś się kurwa zamknęła.

- Przeszukałam dział okultyzmu w bibliotece pięć razy.
- To nasza biblioteka ma dział okultyzmu?

Pogłoski? To prawda! To jest na Wikipedii!

• Gatunek: Horror
• Grupa docelowa: Nastolatki, przede wszystkim amerykańskie
• Typ: Ona jedna i ich reszta
• Ofiary w ludziach? 13
• Trupominuta: 0,137
• Ofiary w zwierzętach? Nie
• Erotyka? W wersji dla nastolatków

• Efekty specjalne: 7/10
• Realizacja: 7/10
• Gra aktorska: 7/10
• Muzyka: 7/10
• Dźwięk: 7/10

Elementem, do którego można się przyczepić (jednym z wielu, ale ten jest najważniejszy), jest… skalpel. Ja swoim czegoś takiego bym nie zrobił – połamałby się. To znaczy, jeszcze nie próbowałem…
W filmie występuje przerażająca wręcz liczba postaci o swojsko brzmiących nazwiskach.
Polskie tłumaczenie tytułu to tzw. epic fail.