Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

46 years to learn the truth. 24 hours to survive it.

Reżyseria: Nacho Cérda
Scenariusz: Karim Hussain, Nacho Cérda, Richard Stanley
Produkcja: Julio Fernández
Wyróżnienia: "Film, dla którego warto umrzeć"
WWW: theabandonedmovie.com, blog produkcji, theabandonedonline.com
Trailer: Link
Długość filmu (z napisami): ~ 95 minut
Poster

Obsada:

• Anastasia Wille
• Karel Roden
• Valentin Ganev
• Paraskeva Djukelowa
• Carlos Reig – Plaza
• Brendan Fletcher

Ekipa:

• Efekty specjalne – Creature Effects, Infinia
• Dźwięk: Glenn Freehantle
• Muzyka: Alfons Conde
• Zdjęcia: Xavi Giménez
• Kostiumy: Sandra Klincheva

"The Abandoned" jest najnowszym filmem Nacho Cerdy. Tego pana przedstawiać raczej nie trzeba miłośnikowi horroru, chociaż kryje się tu pewna pułapka. Ci wszyscy, którzy obejrzeli dla przykładu tylko "Aftermath", mogą mieć swego rodzaju skrzywienie w sferze oczekiwań co do tego reżysera. Nie, Cerda nie jest reżyserem jakoś szczególnie lubującym się w kręceniu nekrofilskich pornodramatów. Po prostu, jak każdy twóca, znalazł jakś interesującą kwestię do omówienia, wymyślił formę przekazu, zmontował co trzeba, i przekazał widzowi do rozważenia i oceny. Więc do osób, które miały kłopoty żołądkowe ostatnim razem: nie bójcie się tego pana, tym razem nie gryzie. A do osób, które wcisnęły pauzę i poszły po pizzę – ten film jest kompletnie inny.

Przy okazji interesujących kwestii: grzebanie w przeszłości nie zawsze jest ciekawe. Można się dowiedzieć niechcący nieciekawych rzeczy… No ale skoro trzeba, to trzeba. Tylko zupełnie czym innym jest, gdy człowiek sam z własnej ciekawości odkrywa swoją przeszłość, a czym innym, gdy to sama przeszłość we własnej parszywej osobie odnajduje człowieka, i zaprasza go do złożenia wizyty mającej na celu spłacenie długu życia.

Przeszłość splata się z teraźniejszością, tworząc makabryczną chwilę obecną, w której odnaleźć musi się dwójka głównych bohaterów, Maria (hehe) i Nicolai. Oboje są z jednej krwi, o czym oczywiście dowiadują się przypadkiem i całkiem niechcący. Oboje przyjechali dowiedzieć się czegoś o sobie, oraz by obejrzeć swoją domenę – przeklętą posiadłość położoną gdzieś w Rosji.

Teraźniejszość splata się z przyszłością, tworząc jeszcze bardziej przerażającą wizję tego, co dopiero ich spotka. Nie ma ucieczki przed przeznaczeniem, rodzeństwo zrozumie to trochę za późno, ale można walczyć, by je zmienić. Warto walczyć z przeznaczeniem, skoro nie ma przed nim ucieczki?

Jeden z najlepszych i najbardziej nastrojowych filmów, jakie ostatnio obejrzałem. Wciąga jak bagno – zgodnie ze scenariuszem. Sprawia, że produkcja adrenaliny w organiźmie zwiększa się. Jest strasznie strasznie. Aż za strasznie. Atmosfera w pewnych momentach tak bardzo się zagęszcza, że można… zasnąć. To może brzmieć śmiesznie, ale reżyser trochę przedobrzył – jego majstersztykiem obdzielić można dwa średnie filmy i jeszcze na kolejny odcinek Happy Tree Friends zostanie.

Film przyjąłem absolutnie bezkrytycznie, bijąc bałwochwalcze pokłony Cerdzie. Nie budzą moich wąpliwości ani zdolności aktorskie obsady, ani efekty, ani scenariusz, ani muzyka. Szacunek może wzbudzić dbałość o szczegóły, jak na przykład zatrudnienie nauczyciela od języka rozyjskiego, który konsultowałby dialogi.

Polecam, tylko tyle. Zalecam też kupienie paczki ziarek do łuskania.

• Gatunek: Horror
• Grupa docelowa: Wszyscy
• Typ: Film to die for
• Ofiary w ludziach? Bez znaczenia
• Ofiary w zwierzętach? -
• Erotyka? Nie

---

• Efekty specjalne:8/10
• Realizacja: 8/10
• Gra aktorska: 8/10
• Muzyka: 7/10
• Dźwięk: 8/10

Pod tym adresem przeczytać można, jakie ciekawe rzeczy wypatrzyli spece z IMDB oglądając "The Abandoned".
Na Imdb film został oceniony na 5,9 w dziesięciupunktowej skali. Mało.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

Scenariusz, Produkcja, Reżyseria: Nacho Cerdá
Wyróżnienia:
WWW: Trailer – Unearthed Films
Produkcja: Waken Productions
Na podstawie: –
Długość filmu: ~32 minuty

Obsada:

• Pep Tosar
• Jordi Tarrida
• Ángel Tarres
• Xevi Collellmir

Ekipa:

• Efekty dźwiękowe: Mark Cowling
• Efekty specjalne: DDT crew
• Montaż: Raul Almanzan
• Dźwięk: Juan Sánchez, Kiku Vidal
• Szef zdjęć: Christopher Baffa
• Producent wykonawczy: Antonio Sánchez, Javier Sánchez

Od czasu do czasu każdemu zdarzy się zauważyć na mieście/na cmentarnym murze jakąś klepsydrę. Czytamy wtedy: "Jan K., żył lat xx, nabożeństwo żałobne odbędzie się, o czym informuje pogrążona w smutku rodzina". No i tyle. Sucha informacja, nie budząca w przechodniu zazwyczaj żadnych emocji (chyba że nazwisko jest znane – to budzi skojarzenia; lub sam zmarły był przechodniowi znany). Dla przeciętnej osoby – informacja o kolejnej śmierci, dla rodziny – tragedia, dla zakładu pogrzebowego – zarobek, dla ekosystemu cmentarza – trochę kompostu. Zdaje się prosta sprawa. Jest jednak cień.
Człowieka podczas jego życia spotkać mogą różnorakie tragedie. Kradzież, zabójstwo, alkoholizm, prostytucja, kalectwo. Zazwyczaj kończy to śmierć, w takich czy innych okolicznościach. Jednak od chwili śmierci do momentu pochówku wiele się jeszcze może zdarzyć.
Przygoda, która spotkała Marię, nie jest prawdopodobnie jej tragedią. Nekrofilii pana doktora też chyba nie warto rozpatrywać w kategoriach bezczeszczenia zwłok. Rodzina… czego oko nie widzi, tego sercu nie żal. Marii jest to raczej obojętne. Bardziej interesującym tematem jest – dlaczego.

Rozważania nad motywami kierującymi panem doktorem radziłbym zostawić sobie na "po obejrzeniu", ponieważ obraz nie składa się z samej tylko "relacji" z pastwienia się nad Marią. Integralną jego częścią jest też drugi pan doktor i jego niecna praktyka zaszywania mózgu w klatce piersiowej (może ma to jakieś uzasadnienie – nie wiem, nie znam się), pogrążona w żałobie rodzina, której pozostała już tylko modlitwa (genialne w swej prostocie ujęcie tego aspektu), żarcie dla psa, fajka w domu po pracy, i tak dalej. Aftermath nie jest więc obrazem z cyklu "postraszyli i uciekli", po obejrzeniu którego widzowi zostanie w pamięci jedynie akcja na stole sekcyjnym. Mimo brutalności formy, przekazuje jakąś treść.
Film kierowany jest jedynie do osób pełnoletnich, zdrowych psychicznie i nie będących w depresji.

Ta scena jest swego rodzaju mistrzostwem świata.

Ten "zły".

Jedno z lepszych ujęć bohaterki dramatu.

Podgrzane pewnie byłoby smaczniejsze.

Fajrant…

Cytat:

Cytatu brak – w filmie nie pada ani jedno słowo.

• Gatunek: gore
• Grupa docelowa: nekrofile
• Typ: dramat jednego człowieka
• Ofiary w ludziach? Nie
• Ofiary w zwierzętach? Nie
• Erotyka?

---

• Efekty specjalne: 9/10
• Realizacja: 9/10
• Gra aktorska: 10/10
• Muzyka:
• Dźwięk: 8/10

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.