B. Cherry "Horror", Rouledge, 2009, ISBN: 0-203-88218-0, 978-0-415-45667-8.
Więcej

Cannibal Corpse – "Unleashing the Bloodthirsty" Metal Blade records, 2003

• Rysunek – Vincent Locke
• Dialogi ;p – Cannibal Corpse "Unleashing the Bloodthirsty" z albumu Bloodthirst, Metal Blade Records, 1999
• Layout – Brian J. Ames

Pomiń tekst

Dormancy
Spirits await rebirth
From their sleep
They will soon awake
Restless dead
Catching the wiff of hate
Blood they anticipate
They will soon drink
Murderers
Subconscious attraction
On their graves
Blood will now spill
Ancient bones
Reform in grounds below
Born, as the blood will flow
Killing is all they know

Blood
They live, they thirst
Blood

Coalesce
Pieces become a whole
For their strength
Blood is absorbed
Rancorous
Aeons of building rage
Death an immortal cage
Now they are freed
Livid beasts

Rising now for revenge
From the past
Hate comes alive
Tenebrous
Restruct evil ones
The demons will come
Cruelity has just begun

Blood
They live, they thirst
Blood, blood

First one that they find
Attack the mortal
Claws tear at his face
Pull the flesh fro bone
Decapitate the man
They hold his head aloft
Headless body slumps
The blood is gushing out

Screaming victims fall
Repulsive beasts attack
Gore pours from the torso
Hellish creatures stab
Organs, grisly trophies
Rewards for their rage
Blood drips from their jaws
They disembowel the corpse

Kill with speed
Victims bleed
Wretched souls
Headless on poles

Savage thirst
Vesseles burst
Torn apart
Eat the heart

Vengeance taking form
Endless hatred for the living
Plunderng the world
Paroxysm of the damned
Rapture of their rage
Euphoria from butchery
A dark world will eclipse all life
Barbaric ways forever reign

Blood
They live, they thirst
Blood, blood

Dzisiaj tak trochę od końca – najpierw link do Unleashing the Bloodthirsty na YouTube, później tekst kawałka, następnie prezentacja kreski z komiksu. Wszystko dlatego, aby osoby nie pałające zbytnią sympatią do Cannibal Corpse (lub nie znające tej kapeli) mogły na szybko zapoznać się z tematem i zrozumieć mniej więcej, o co chodzi w komiksie. Cóż, wszystkie liryki Cannibal Corpse to jeden wielki horror; gdyby nakręcić film na kanwie tekstów z wybranych utworów (lub wszystkich tekstów z danej płyty) – z miejsca powstałby gore przebijający wszystko, co było do tej pory. A reżyser zostałby skazany zaocznie na dożywocie, tak prewencyjnie.
Skoro już omówiliśmy sobie warstwę liryczną dzieła, kilka słów o jego twórcy oraz o okolicznościach wydania. "Unleashing the Bloodthirsty" jest dodatkiem do limitowanej, jubileuszowej (15 lat śpiewania o wątrobach, zmarłych i różnych związanych z tym zboczeniach – jest co świętować) składanki największych przebojów grupy. Komiksem zajął się Vincent Locke, człowiek odpowiedzialny za okładki Kanibali… no i już wszystko jest jasne (jeśli nie jest, klikamy). Rysunek jest jak dla mnie klasycznie amerykański, dotyczy to również sposobu opowiadania historii. Komiks jest czarno-biały – nic za darmo, żeby zobaczyć krew, trzeba wysilić wyobraźnię. Mało subtelna, można powiedzieć "dosłowna" interpretacja tekstu piosenki – no ale to było do przewidzenia. Zaskoczony byłbym chyba tylko wtedy, gdyby zamiast dorosłych występowały w tym komiksie dzieci albo krowy.
12 czarno-białych stron otulonych flakami i przemocą – obejrzeć powinny przede wszystkim osoby, które słuchając Kanibali średnio zwracają uwagę na to, co tam wokalista w tle chrumka. W końcu Approved by sick fuckers everywhere.

Max Brooks "The Zombie Survival Guide – The Complete Protection from the Living Dead", Three Rivers Press, NY, 2003, ISBN 1-4000-4962-8

Śmierdzące, gnijace ścierwa włóczące się po kampusach, kostnicach, więzieniach, ulicach, cmentarzach, polach… More brains… Jedno ugryzienie – i jesteś stracony – albo sam wskoczysz do pieca, strzelisz sobie w głowę, grzecznie poprosisz o to kogoś innego, albo sam staniesz się widmem ludzkiego bytu kierowanym instynktem. Skąd wzięły się zombie? To tylko wymysł scenarzystów mających wyjątkowo lewego tripa, czy może fakt? Potwory, które należy tępić, a może jednak ludzie, którym należy ulżyć w cierpnieniach? Któż nie wzruszającej sceny, w której nad wiszącymi zombie znęcali się żywi, ci lepsi? Ale w zasadzie czy można mówić o znęcaniu się nad czymś, co nie myśli, nie czuje, co więcej, nie żyje? Kontynuując wątek, jak najskuteczniej pozbyć się tego śmierdzącego problemu?
Między innymi na te pytania odpowiada książka Maxa Brooksa. Oczywiście to nie wszystkie zagadnienia w niej poruszane – oprócz rozważania nad naturą i budową fizyczną zombie, typami zombie, funkcjami i dysfunkcjami jego ciała (możemy się na przykład dowiedzieć, dlaczego zombie mają w zwyczaju wyrażać swoje emocje za pomocą AAAAAAAAARGH pomimo faktu bycia martwym), autor porusza takie wątki, jak potrzeby socjalne zombie, oraz taktyki obrony uwzględniające posiadany arsenał i uwarunkowania terenu.

Książka jest naprawdę świetną rozrywką, z czystym sumieniem mogę ją polecić na długie wiosenne poranki i wieczory. Osobom bardziej wrażliwym raczej nie zalecałbym czytania tego do poduszki…

Hand-to-hand combat should almost always be avoided. Given a zombie’s lack of speed, it is much easier to run (or walk quickly) than stand and fight. However, it may be necessary to destroy a zombie in close quarters. When this happens, split-second timing is critical. A wrong move, a moment’s hesitations, and you may feel cold hands gripping your arm, or sharp, broken teeth biting into your flesh. For this reason above all, choosing a close-combat weapon is more important than any other in this section.

Andy Riley "The Book of Bunny Suicides", Plume, 2003, ISBN: 0-45228-518-6

Ciężko absurdalna dawka humoru. Królik, który próbuje popełnić samobójstwo na 101 sposobów – czysta abstrakcja, nie? Jeszcze bardziej abstrakcyjne są same sposoby. Niektóre pomysły faktycznie kopią, niektóre jednak, zarówno w pierwszej, jak i w drugiej części albumu (tak, doczekał się kontynuacji – Return of the Bunny Suicides) są średnio śmieszne. Lub inaczej – ich śmieszność zależy od nastroju i/lub ilości spożytego wcześniej płynnego rozweselacza – w końcu poczucie humoru jest pojęciem względnym i należy mu czasem pomóc.
The Book of Bunny Suicides oraz jej druga część okazały się być przebojem. Andy Riley odnosi sukcesy jako scenarzysta, ostatnio współpracuje przy serialu Hyperdrive, emitowanego przez BBC. Wydał także inną serię komiksową – Great Lies to Tell Small Kids.

Bronwyn Carlton "The Big Book of Death", Paradox Press, NY, 1995, ISBN: 1-56389-166-2

Ten tytuł jest naprawdę zjawiskowy. Czyta się to z zapartym tchem od deski do deski – historie narysowane i opowiedziane w książce naprawdę potrafią uczynić wieczór ciekawym. Co interesujące, “Paradox Press” to oddział DC Comics, czyli firmy odpowiedzialnej za dostarczanie nam Batmanów i innych tego typu publikacji.
The Big Book of Death na około dwustu stronach prowadzi czytelnika przez tajemniczy świat śmierci. Całość podzielona jest na (a jakże!) rozdziały tematyczne. Dla przykładu, w pierwszym rozdziale: wykład na temat sposobów zadawania śmierci – gdzie wykładowcą jest kat, a uczniem – jego syn – dowiadujemy się między innymi o technice kamienowania lub krzyżowania. Dalej – historia opowiedziana przez Starego Sparky’ego (Old Sparky, Iskierka – Amerykanie mają dziwne nazwy dla narzędzi zadawania śmierci). Jest również coś o zastrzykach. Drugi rozdział – “Zabójstwa i samobójstwa” – “Najgłupsze morderstwa w historii”. Cóż, tytuł jest dość wymowny, a ja dodam, że jest zgodny z prawdą. Następnie – “The quality of Mercy” i “The right to die” – czyli króko o eutanazji. I tak mógłbym wymieniać i wymieniać… Forma prezentacji to komiks – udzielili się między innymi tacy artyści, jak Mitch O’Connell, Kieron Dwyer, Gail Beckett – te nazwiska mogą być znajome polskiemu czytelnikowi. Poniżej skrócony (tylko nazwy rozdziałów) spis treści:

- Making a killing – capital punishment
- Never say die – Homicide and suicide
- Big numbers – Mass death
- Peculiar passing – Weird Death
- Final Dispositions – Physical Disposal
- Graveyard Shift – Cemetery tours
- No rest for the weary – Alternative disposal
- Dead issues – Cultural and customs
- Is that all there is? – Beyond death

Ponad sześćdziesiąt historii podzielonych na dziewięć działów tematycznych. Można powiedzieć – od śmierci do pogrzebu, i jedną stację dalej. Publikacja godna polecenia.

Andrzej Łyjak "Dawne narzędzia kar i tortur", Wydawnictwo PiT, 1998, ISBN: 83-86219-64-5

Jak czytamy we wstępie, "Tortury zniesiono w Polsce na mocy konstytucji sejmowej w 1776 roku". Wcześniej jednak stanowiły ważny element procesu sądowego, stosowany w celu udzielenia pomocy przesłuchwanemu w złożeniu zeznań, lub zwyczajnie ich wymuszenia. Słownik Andrzeja Łyjaka w zwięzły sposób opisuje najpopularniejsze narzędzia tortur, często podając także przykłady przestępstw, w następstwie których ich używano, a także historię pochodzenia samych narzędzi. Opracowanie podzielone jest na rozdziały:

– Narzędzia wykonywania śmierci,
– Narzędzia wykonywania kar okaleczających i kary chłosty,
– Narzędzia wykonywania kar na honorze,
– Narzędzia pozbawienia wolności,
– Narzędzia sądów bożych i tortur.

Ciekawie się czyta. Jak już wspomniałem, nie jest to opracowanie traktujące o narzędziach tortur, tylko słownik – co może pozostawiać pewien niedosyt. Sporo definicji okraszonych jest rycinami ilustrującymi opisywane narzędzie.
Książka obecnie dostępna z drugiej ręki.