Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

Guten Tag, motherfuckers!

Scenariusz: Michael C. Nachoff
Wyróżnienia: -
Reżyseria: Uwe Boll
Produkcja: Daniel Clarke, Uwe Boll
WWW: Facebook
Alternatywny cover art: klik
Trailer Bloodrayne: The Third Reich: Klik
Długość filmu (z napisami): ~ 75 minut, bez napisów: 69.

Obsada:

• Natassia Malthe
• Brendan Fletcher
• Willam Belli
• Michael Paré
• Clint Howard
• Safija Kaygin
• Davorka
• Dora Lipovcan
• Katarina Brozincevic

Ekipa:

• Make-up: Eve Aknin, Jolanda Buhin
• sFx: Franck Gauthier, Marijan Karoglan
• vFx: Tinderbox
• Muzyka: Jessica de Rooij, Ludwig van Beethoven, Chris den Dulk, Maarten Buning & Dylan Groot (The Incredible Adventures of Billy and Max), Safiya, Mary S. Applegate, Peter Ries (Safiya), Ingo Politz, Bern Wendlandt (Angelzoom)
• Dźwięk: Wolfgang Herold
• Kostiumy: Katrina McCarthy
• Zdjęcia: Mathias Neumann
• Pierwszej pomocy udzielała: Zejka Katović

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

Meet Darren. He’s sixteen. Going on immortal.

Scenariusz: Paul Weitz, Brian Helgeland
Wyróżnienia:
Reżyseria: Paul Weitz
Produkcja: Lauren Shuler Donner, Paul Weitz, Ewan Leslie, Andrew Miano
Na podstawie: Cirque du freak, Darren Shan
WWW: http://www.thevampiresassistant.net/
Facebook: link
Trailer: link
Długość filmu (z napisami): ~ 104 minuty

Obsada:

• John C. Reilly
• Ken Watanabe
• Josh Hutcherson
• Chris Massoglia
• Ray Stevenson
• Patrick Fugit
• Orlando Jones
• Willem Dafoe
• Salma Hayek
• Jane Krakowski

Ekipa:

• Make-up: Alec Gillis, Tom Woodruff jr
• sFx: Roger Matsuo, Steve Newquist
• vFx: Todd Shifflett, Yu+Co, Rhyth & Hues Studios, Teamworks Digital, Amalgamated Dynamics Inc.,
• Muzyka: Stephen Trask, James Brown & Buddy Hobgood, N. Willett & J. Russell amp; M. Aveiro & M. Maust, M. Harvey & Nick Cave & T. Wydler, John Lawler, Brent Lewis,
• Dźwięk: James Muro
• Zdjęcia: Stuart Asbjornsen
• Kostiumy: Judianna Makovsky

"Cirgue du freak: Vampire’s Assistant" jest pierwszym z kolejnej serii filmów o wampirach (nastoletnich). Fala zmierzchu na topie, trzeba robić kasę. W tym miejscu pragnę jednak zaznaczyć, że o ile pojawienie się tego filmu akurat teraz to nie przypadek, to jednak bazuje on na książce napisanej chyba coś koło dziesięciu lat temu – a więc przed tym tragicznym Zmierzchem. Niemniej jednak książek pana O’Shaughnessy’ego nie czytałem, trudno mi więc stwierdzić, na ile film jest zgodny z książką.

Co mi się tu nie spodobało: wątek objazdowego miasteczka mającego na składzie dziwolągi jest zbieżny z tym z powieści D. Koontza "Inwazja" (pierwsze wydanie w 1985 jako Twilight Eyes ;p, w Polsce dopiero w 2007). Prawdopodobnie D. Shan w ogóle tego nie zna i nie czytał. Prawdopodobnie. Rzucają się też w oczy motywy z Rodziny Addamsów. No przykro mi, ale to dość oczywiste skojarzenie – przy czym to raczej wina reżysera. A i gdzieś tak jakbym Golluma widział… ale to też nie wina Shana. Ponadto, zlokalizowanie miejsca akcji jest problematyczne, lub może: wieloznaczne – dla mnie irytujące.

Co mi się spodobało: muzyka – trochę zbyt napuszona, ale daje dadę. Oczywiście efekty specjalne i makeup – naprawdę niezła robota. Co więcej… Starsi aktorzy wypadli pozytywnie, młodsi – trudno powiedzieć.

Jeśli chodzi o fabułę, produkcja ta reprezentuje kolejne spojrzenie na jakiś konflikt wampiry vs X oraz osadzonego w tym głównego bohatera wraz z jego wątkami osobistymi. Miejscami jest śmiesznie, przeważnie interesująco. Oskara ten film raczej by nie dostał. Jako rozrywka – niezła propozycja, jednak w mojej prywatnej opinii cykl Cirque du freak powinien zostać zrealizowany jako serial. Film dobrze się ogląda. Ale ponieważ następny odcinek będzie dopiero za rok… Lepiej sobie teraz odpuścić i obejrzeć kiedyś całość.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

Nobody likes you when you’re dead

Scenariusz: Billy Garberina, Adam Jarmon Brown
Wyróżnienia: Best New Mexico Film na Santa Fe Film Festival 2007
Reżyseria: Billy Garberina, Richard Griffin
Produkcja: Billy Garberina, Richard Griffin
WWW: link
MySpace: link
Trailer: link
Długość filmu (z napisami): ~ 99 minut

Obsada:

• Brandy Bluejacket
• Adam Jarmon Brown
• Mark Chavez
• Billy Garberina
• Gene Grant
• Jeremy Owen
• Thomas Severinghaus
• Ellie Phillip
• Kevin Santry
• Shenoah "The Axe" Allen
• Jhonen Dark ("Baby Uneaten In This Film")
• oraz ponad 140 statystów w roli zombie

Ekipa:

• Make-up: Andie Rigler
• "Horror effects" (sFx): Scott Phillips, Shannon Hale
• sFx: Scott Phillips
• vFx: Neil Garcia, Deric Ruhl
• Muzyka: Goatis T., We Will Eat Ourselves, Zombina & The Skeletones / Vertigo Venus, Angry Johny and the Killbillies, Vasoon, Stone Diddley, Third Real, Push, Ghoul, Neil Garcia,
• Dźwięk: Neil Garcia
• Zdjęcia: Richard Griffin
• Kostiumy: Jen the Ruiner
• BDSM & Goth Consultant: Julian Wolf

Jak na film, który:

– ma "necro" w tytule,
– jest o zombie,
– jest z 2007 roku,
– jest produkcją niezależną,

to "Necroville" jest bardzo dobrą propozycją. Jest śmiesznie, poziom humoru prezentowany w dialogach jest na przyswajalnym poziomie. Jest interesująco – pojawia się parę ciekawych pomysłów, jak np. samo Necroville czy BDSM. Muzyka nie jest tragiczna, piosenka początkowa to wręcz przebój; poziom udźwiękowienia również jest pozytywny (przy czym naturalnie w kilku momentach tło jest głośniejsze niż być powinno – z tym problem ma znaczna liczba filmów niezależnych).

Aktorzy pierwszoplanowi dali z siebie chyba wszystko, na co było ich stać. Szczególnie sympatycznie prezentują się sceny walki wręcz. Są po prostu realistyczne. A odgłosy towarzyszące wykorzystywaniu kija baseballowego – miód na uszy.

Zastrzeżenia można mieć do przebiegu dialogów – kwestie wypowiadane są czasem zbyt wolno i nienaturalnie, czasem też z dziwną, "bardzo początkującą" mimiką twarzy. Do przełknięcia.

Efekty specjalne są bardzo dobre. W porównaniu do "równolatka" Doomed, "Necroville" to inna klasa. Chodzi tu zarówno o maski, jak i charakteryzację oraz efekty komputerowe. Po prostu wszystko. Oczywiście patrząc na zombie czy wampira wiadomo o co chodzi, ale nie kaleczy to wzroku. Tu uwaga – nie należy oceniać postaci z reklamy Zom-B-Gon. Pozytywnie prezentują się zęby wampirów. W większości filmów tej klasy (niezależnej, niskobudżetowej), zresztą tych "lepszych" też, wampiry wyglądają mniej więcej tak, jakby miały problemy z uzębieniem. Usta im się nie domykają, coś wystaje, aktorzy seplenią… Zaś co do wilkołaków… Hm, może lepiej przyjąć, że to nowa klasa jakości.

Film jest całkiem niezły. Zamiast kolejnego B-dramatu o zombie/wampirach widz otrzymuje coś, co nie jest kompletną strata czasu. Dodatkowo przyjąć można porcję wiedzy dotyczącą nowego sposobu zabijania wampirów…

Cytaty:
Zbyt wiele.

• Gatunek: Komedia z wieloma elementami horroru
• Grupa docelowa: Pogromcy wampirów, wilkołaków, zombie, w ogóle wszystkiego…
• Typ: Zombie
• Ofiary w ludziach? A może ofiary w zombie?
• Trupominuta: -
• Ofiary w zwierzętach? -
• Erotyka? Podteksty

---

• Efekty specjalne: 7/10
• Realizacja: 7/10
• Gra aktorska: 6/10
• Muzyka: 6/10
• Dźwięk: 6/10

W podziękowaniach autorzy filmu wymieniają także kozę.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

One werewolf hero, a Nazi vampire cult and wold domination.

Scenariusz: Leigh Scott
Reżyseria: Griff Furst

WWW: brak
Trailer: tu
Długość filmu (z napisami): ~ 92 minuty

Obsada:

• Mark Dacascos
• Jeremy London
• Christy Romano
• Rhett Giles
• Stephanie Honore
• Taylor Roppolo
• Leigh Scott
• Derek Osedach
• Yancy Butler

Ekipa:

• Make-up: Drac Studios, Tara Lang
• Vfx: Sweetpost, Tiny Juggernaut
• sFx: Corinne Dutra, Brandon Ellison
• Animacje 3D: Chase Martin, Brock Jolet
• Muzyka: Zoomer, Daniel Ponsky & Michael Hughes
• Dźwięk: Bali Bock
• Zdjęcia: Alex Yellen
• Kostiumy: Elizabeth Haynes

Sci-Fi uraczyło nas filmem o wampirach dotyczącym wilkołaków. I nie jest to kolejna epopeja omawiająca dzieje odwiecznej walki między jednym rodzajem a drugim. Refleksje po parokrotnym obejrzeniu tego filmu są następujące:

+ wiele wątków w opowieści,
+ kamera – nie kaleczy rzemiosła i nie męczy widza,
+ bardzo współczesna, lecz nie futurystyczna wizja,
+ brak efekciarstwa,
+ obsada,
+ kawałek na końcu,
+ film telewizyjny, dla Sci-Fi (chociaż… Dzieci Kukurydzy… ale załóżmy, że to plus).

Minusy:

- film o wilkołakach dotyczący wampirów (tak, gra słów), w którym nie ma wilkołaków,
- stosunkowo niewiele scen akcji,
- naiwne realizowanie niektórych scen,
- efekty specjalne miejscami jak z tutoriala dla początkującego grafika,
- charakteryzacja…
- gra niektórych aktorów drugoplanowych,
- ostatnia scena.

Pewnie znalazłoby się coś jeszcze. Trudno zakwalifikować ten film jednoznacznie jako klasę B, a może klasę budżetową, a może jeszcze coś innego. Film nie bije tandetnością, ale oszczędność zauważalna w kwestii występowania wilkołaków jest co najmniej zastanawiająca. Należy przy tym dodać, że te sceny, w których występuje "wilkołakowatość" są w porządku. Scenariusz i reżyseria – można się czepić kilku kompletnie niepotrzebnych scen, paru urwanych lub wprowadzonych "deus ex" wątków. Ogólnie dramatu nie ma, całe szczęście. Pora na rzecz, która mnie osobiście denerwuje tak bardzo, że trudno mi to wyrazić. Mimika aktorów grających wampiry. Odgłosy. To nie jest grzech tylko tego filmu, ale że od czasu True Blood o wampirach obejrzałem tylko ten film – masz za swoje. Łamałbym kołem i palił na stosie za takie rzeczy.

Podsumowując: warto oglądać, czy warto sobie darować? Można obejrzeć. Niebo na głowę nie spadnie, film nie jest tragiczny. Jednak w 2009 r. (a może 2010?) i z uwagi na przebogatą filmografię tematyki, wolno chyba oczekiwać czegoś więcej?

Cytatów brak.

• Gatunek: Horror/akcja
• Grupa docelowa: Biografowie van Helsinga
• Typ: Wilkołaki i wampiry
• Ofiary w ludziach? 2
• Trupominuta: 0,035
• Ofiary w zwierzętach? 1/2
• Erotyka? Nie

---

• Efekty specjalne: 7/10
• Realizacja: 7/10
• Gra aktorska: 7/10
• Muzyka: 6/10
• Dźwięk: 7/10

Opis filmu w nagłówku, zaczerpnięty z oficjalnej ostatecznie strony video SyFy, to kompletna porażka.
Okładka – plakat filmu obecny na Internecie ma się do produkcji jak pięść do nosa.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

Oh shit.

Reżyseria: David Slade
Scenariusz: Steve Niles, Stuart Beattie, Brian Nelson
Produkcja: Sam Raimi, Rob Tapert
Na podstawie: Komiksu "30 days of night"
Wyróżnienia: Nominacja w Golden Trailer Awards 2006: Trashiest
WWW: sonypictures.com
Trailer: link
Długość filmu (z napisami): ~ 113 minut

Obsada:

• Josh Hartnett
• Melissa George
• Danny Huston
• Ben Foster
• Mark Boone
• Mark Rendall
• John Rawls
• Andrew Stehlin
• Tim McLachlan
• Kate O’Rourke

Ekipa:

• Efekty specjalne: Jason Durey, Weta Digital Ltd., Digital Post Ltd., PRP VFX Ltd., Cobalt VFX, Park Road Post Production
• Make-up: Jane O’Kane, Weta Workshop
• Grafika: Brendan Heffernan
• Dźwięk: Tim Prebble
• Muzyka: Brian Reitzell
• Zdjęcia: Jo Willems
• Kostiumy: Jane Holland

Aaaaaaaarghhh… "30 dni nocy" ("30 days of night") to kawał naprawdę porządnej rzezi. Scenariusz oparty na serii komiksowej pod tym samym tytułem opowiada o wydarzeniach, które miały miejsce w Barrow na Alasce. Dziura ta leży w takim miejscu na ziemi, że występuje tam zjawisko nocy polarnej. Dzięki temu Barrow jest idealnym fast foodem dla… wampirów. Wampiry preferują noc, nie?

Film jest ekranizacją (na zasadzie "mniej więcej") pierwszych trzech komiksów serii pod tym samym tytułem wydawanej do dzisiaj. Opowiada o wydarzeniach mających miejsce w 2001 roku – komiks jest z 2002, film z 2007. Szczerze mówiąc, reżyserowi udała się trudna sztuka zrobienia filmu lepszego od pierwowzoru. Komiks, choć całkiem przyjemny, jest dość efekciarski – można powiedzieć, że w amerykańskim stylu. Film to absolutne mistrzostwo nastroju. Zdjęcia to klasa sama w sobie – i udało się to osiągnąć nie wychodząc poza kolorystykę komiksu. Co ciekawe, przy produkcji nie pracował reżyser znany czy z bogatym dorobkiem.
Wampir przedstawiony w Trzydziestu Dniach odstaje dość mocno od wizerunku typowego wampira przedstawianego w kinie. Tutaj jest to zwierzę w ludzkiej postaci – i to ukazanie zwierzęcej natury wampira udało się w stu procentach. Skrzyżowanie Nosferatu (takie jest zresztą pierwsze skojarzenie) z kanibalami z "Ravenous". W tych istotach widać szał i pogardę, bawią się ludźmi jak kot myszą. Film przeraża.

Za: scenariusz, reżyseria, gore, terror, dźwięk, muzyka, obsada, charakteryzacja.

Przeciw: -
Obowiązkowa pozycja dla każdego – dla tych co nie oglądają horrorów, również (na zasadzie raz, a dobrze).

Ostatni cytat w formie dźwiękowej, bo ciężko go było przełożyć na polski…

- You ain’t gonna eat me.
- When a man meets a force… he can’t destroy… he destroys himself instead.

- Fuck!
- Oh, shit!
- Shit!
- Fuck!
- Shit!
- Eben!
- No!
- Go! Get out of here!
- Shit. Shit. Shit.

• Gatunek: Horror
• Grupa docelowa: Gotyckie księżniczki lubujące się w czerwieni i mroku ;p
• Typ: Horror
• Ofiary w ludziach? ~ 21 (chyba)
• Trupominuta: 0,2
• Ofiary w zwierzętach? Tak
• Erotyka? Tylko by tego brakowało

---

• Efekty specjalne:9/10
• Realizacja: 9/10
• Gra aktorska: 9/10
• Muzyka: 9/10
• Dźwięk: 9/10

Slade znany jest chyba bardziej jako… reżyser teledysków. Niebawem ukaże się jego wersja "Nigdziebądź" Gaimana – ciekawe, czy poziom "30 Dni" będzie zachowany.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

No resemblance to any person Dead or Undead is intended by this motion picture.

Reżyseria: Peter Horak
Scenariusz: Peter Horak
Produkcja: Peter Horak
Na podstawie: chyba własnych przeżyć
WWW:
Długość filmu (z napisami): ~ 88 minut

Obsada:

• Bruce Glover
• Denny Sachen
• Kerry Dustin
• Ernest M. Garcia, Chaba Hrotko, Tom McGowan
• Zora Ulla Kesler
• Talia Botone

Ekipa:

• Efekty specjalne: Drew Sidaris, Optic Nerve Studios (nietoperz), Shapeshifter, Krakatoa Digital Post
• Make-up: Brandy Dyan Sharp, Cindy Mauck, Tatiana Thorpe, Joni Running Bear, Amy Bognar, Soo Yin Yoon
• Dźwięk: Vanko Productions
• Muzyka: Ivan Koutikov
• Piosenki: Ruby Cassidy
• Zdjęcia: Mark Morris
• Kostiumy: Norcostco

Przygotowując się do napisania tego tekstu wyczytałem gdzieś, że Horak to zasadniczo kaskader. Nie wiem jak mu idzie w robocie, oglądanie filmów z nim raczej sobie daruję, ale bardzo mocno trzymam za niego kciuki. Po to, żeby sobie przypadkiem karku nie skręcił, jeśli kaskaderem jest takim samym, jak reżyserem.

Czytając tytuł, nie od razu można zgadnąć z czym ma się do czynienia. Równie dobrze mogłaby być to komedia w stylu "Nieustraszonych pogromców wampirów", jak i połączenie Blade’a z "Vampires". No cóż, ani jedno, ani drugie. Prawdopodobnie mamy do czynienia z nowym gatunkiem filmowym w ogóle – dramat komediowy. Fajnie, że chociaż w taki sposób reżyser przysłużył się cywilizacji.

No dobra, koniec pojękiwań. Do filmu podszedłem bez specjalnych uprzedzeń spowodowanych imdb czy czymś w tym stylu (z imdb zapoznałem się dopiero po obejrzeniu). Ot, miała to być kolejna produkcja o wampirach. Niskobudżetowa, ale nie znaczy że gorsza – choć wizualnie wygląda na dużo starszą niż jest. Niektóre wątki scenariusza są całkiem ciekawe – motyw meteorytu i życzenia, chociaż trochę naiwny, jest całkiem w porządku i sam mógłby stanowić podstawę scenariusza horroru lub sci-fi (zależy jak do tego podejść). Tak więc to przełknąłem. Scenę ze średniowiecza – jakoś też, chociaż tak bardzo na chama umiejscawianie w scenariuszu poszczególnych osób budzi lekki sprzeciw. Ale już główny wątek, czyli odwieczna krucjata Van Helsinga (jako całość)… ZGROZA. Zgrozą napawają również kolejno:

Początek filmu (sam początek)
Trumna
Van Helsing
Amerykanin
Wieśniacy, tfu, mieszkańcy wioski
Wampirzyce
Rozwój akcji
Gra aktorska – jej brak – 100% sztuczności
Rekwizyty
Efekty specjalne (no, może oprócz 79 minuty)
Efekty dźwiękowe
Muzyka – fajnie jest słyszeć te same kawałki w filmach
Opracowanie całości (co za idiota to robił?)

Sam Dracula wypadł nawet sympatycznie.

Próba wybrnięcia z sytuacji, czyli zakończenie – może być. Może naiwne, może naciągane, a może błyskotliwe – w zależności od tego, czego w miarę upływu czasu się od filmu oczekuje. Ja pod koniec nie oczekiwałem już wiele. W tym filmie jest tak dużo "niechcemisie", że zaczyna to przechodzić na widza. To nie jest kompletnie bezsensowna szmira, ale nawet na miano filmu klasy B toto nie zasługuje. Obejrzeć można, czemu nie – czasem się nawet człowiek uśmiechnie. Jednak całość kwalifikuje się do bycia tematem pracy maturalnej z cyklu "co autor miał na myśli albo mu się wydawało że ma".

Jak widać, nie jest to tekst zbyt przychylny. Tego filmu nie można z czystym sumieniem polecić. Można obejrzeć, ale polecić z pewnością nie.

Wyjątki z napisów końcowych – dialogi w filmie nie tym razem:

Poor Peasants – Themselves
Other creatures – Real things

Mr Sachen’s stand-in – Miroslav Bartos
Mr Sachen’s girlfriend – Squishy
Mr Sachen’s other girlfriend – Vanda
Mr Sachen’s favourite co-star – VW Beetle
Production catering – sometimes

• Gatunek: Pewnie horror…
• Grupa docelowa: Piwo temu, kto zgadnie
• Typ: Wampiry
• Ofiary w ludziach? 6 (zależy, kogo liczyć jako trupa)
• Trupominuta: 0,0714
• Ofiary w zwierzętach? Nie
• Erotyka? Gdzie?

---

• Efekty specjalne: 4/10
• Realizacja: 4/10
• Gra aktorska: 2/10
• Muzyka: 1/10
• Dźwięk: 1/10

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

The West just got a little wilder

Reżyseria: Uwe Boll
Scenariusz: Christopher Donaldson, Neil Every, Masaji Takei
Produkcja: Uwe Boll, Daniel Clarke, Shawn Williamson
Na podstawie: BloodRayne – gry PC
WWW: bloodrayne-themovie.com
Trailer: Link
Długość filmu (z napisami): ~ 99 minut
Poster

Obsada:

• Natassia Malthe
• Zack Ward
• Michael Paré
• Chris Coppola
• Chris Spencer
• Brendan Fletcher

Ekipa:

• Efekty specjalne – Artifex Studios, Technicolor
• Dźwięk: ? (James Fonnyadt)
• Muzyka: Jessica de Rooij
• Zdjęcia: Mathias Neumann
• Kostiumy: Katrina McCarthy

Sequele mają to do siebie, że ciężko jest wymyśleć dla nich jakiś oryginalny scenariusz. Z zasady są to losy bohaterów "przed", lub "po", dalsze wałkowanie głównego tematu (jak np. w Piątku 13-tego) itd. BloodRayne ma o tyle nieciekawą sytuację, że pierwsza część już sama w sobie była naciągana i "jechała" na popularności gry, nie mając jednak w zasadzie żadnego z nią związku (gdybyśmy obejrzeli BloodRayne pod innym tytułem, z innym imieniem bohaterki, może ze zmienionym jednym gadżetem – w życiu by nam do głowy nie przyszło, że ten film ma cokolwiek wspólnego z grą). W międzyczasie wyszła druga część gry. Idąc po najmniejszej linii oporu, reżyser przynajmniej teraz powinien zwyczajnie zekranizować fabułę gry, i byłoby ok. Co najwyżej możnaby go było wieszać później za to, że poszedł na łatwiznę.

Będąc jednak twardym germańskim wojownikiem, Boll nie uznaje półśrodków. Czemu iść na łatwiznę, skoro można zrobić coś ambitniejszego? No właśnie, czemu… Naszej ulubienicy przyszło teraz bujać po Dzikim Zachodzie. To nie żart. Mając dwa rewolwery, kapelusz oraz swoje miecze stanie się postrachem Deliverance. Ale może po kolei.

Prawdziwy początek filmu jest klasyczny – Eastwood, jak i inni reżyserzy, raczyli nas tym już wiele razy. Rewolwerowiec – samotny wilk postanawia odwiedzić swoich przyjaciół – jedynych, jakich ma. Znajduje, że coś jest nie tak… widzi zwłoki, postanawia się zemścić. Rayne rozpoznaje działanie wampira – ale i tak nie ma to większego znaczenia, bo wampir czy nie, i tak sprawca dostałby za swoje.

I w zasadzie na tym opiera się cały film. Mamy tam jeszcze takie elementy, jak zbieranie przez mściciela teamu, wraz z którym będzie ratował świat, bohaterskie sceny poświęcenia się, oczywiście pojedynek finałowy. Zakończenie oczywiście również standardowe – samotny rewolwerowiec odjeżdza w siną dal.

Rzeczy, które powodowały obecność mniej lub bardziej głupiego uśmiechu na mojej twarzy, to m. in.: Billy the Kid i cała jego rola, sam pomysł na "zawampirzony" Dziki Zachód, naciągany akcent szeryfa, biedne dzieci, nie mniej biedni ich zastraszeni rodzice, natarte czosnkiem kule ;p miecze Rayne… Dobiły mnie jeszcze: muzyka – w Bloodrayne II: Deliverance są dwa tematy, grane do znudzenia (nie wiem czemu, ale kojarzy mi się to z Morricone); oraz aktorzy pierwszoplanowi. Oczywiście osobiście wolałbym widzieć Loken, ale rozumiem, że miała ciekawsze zajęcia. Natomiast zaangażowanie pani Malthe – pomyłka. Jej gra w tym filmie jest tak bez wyrazu, jak ona sama.
Ktoś z oceniających na IMDB zarzucił kamerzyście kręcenie z ręki. Trudno się nie zgodzić. To tak bardzo rzutuje na klasę produkcji, że oglądając film ma się naprawdę wrażenie, że to nie tyle klasa B, tylko C, D, albo i H… Co dziwniejsze, za zdjęcia zarówno w pierwszej, jak i drugiej części BloodRayne odpowiedzialna jest ta sama osoba. Kamera w pierwszej części filmu była o niebo lepsza.

Czas na zalety. Oprócz Bolla, producentów i może dwóch innych osób, wymieniona została cała ekipa. Efekty specjalne również robiła inna firma. To naprawdę wyszło na plus tej produkcji. Może na temat celowości kręcenia BR2 można dyskutować, ale z pewnością jest to film inny od pierwszej części. Poza tym, film jest chłodny, mroczny, jakiś dziwny – ale ten efekt równie dobrze może być tylko wypadkiem przy pracy.

Ogólnie rzecz biorąc, nie mogę Deliverance z czystym sumieniem polecić mówiąc: "da radę, jest lepsze niż poprzednia część". I "jedynka", i "dwójka" są siebie warte. Przy czym Deliverance w porównaniu z poprzedniczką wypada jako "całkiem lajtowy filmik". Na pewno żadna z części nie jest gorsza od drugiej. Dwie Perły, wolne dwie godziny w sobotę między np. 12 a 15 (później szkoda na to czasu), i można oglądać. Nie jest aż tak tragicznie, żeby wyłączać film w połowie. Ale nie warto też oczekiwać filmu, który zapamięta się na długo, i do którego będzie się wracać.

Postać Rayne dhampirzycy jest dość dobrym motywem do ponownego wykorzystania. Nie będzie dziwne, jeśli pojawi się kiedyś BloodRayne III, tak samo związane z grą czy poprzednimi częściami filmu jak one same ze sobą teraz, czy jakaś seria komiksów adaptująca Rayne jako nieco delikatniejszą wersję Lobo. Jakiś komiks już się pojawił, ale co to jest – nie miałem czasu sprawdzić. Przeto – strzeżmy się.

Cytaty:

- Tell me, mr. Piles, is telling stories your reason to live?
- Ummm… yes…
- Then bear witness to the greatest story even told.

- Only two things a woman’s good for: making my grub… and making my dick warm.

- But you should know… that forgiveness… does not come cheap. Yeah, that’s right. That’s right! Donate all that you have to God and his glorious heavenly kingdom. It is the only way to be sure of your space in paradise when the end is upon you.

• Gatunek: western
• Grupa docelowa: wszyscy
• Typ: zróbmy sobie jeszcze jeden film…
• Ofiary w ludziach? >15
• Ofiary w zwierzętach? -
• Erotyka? Nie

---

• Efekty specjalne:6/10
• Realizacja: 6/10
• Gra aktorska: 5/10
• Muzyka: 6/10
• Dźwięk: 5/10

Czy wiesz, że…

Rayne wystąpiła w Playboyu? Tak! Pisząc Rayne, mam na myśli nie którąś z aktorek ją odtwarzających, tylko samą Rayne, znaną z obu części gier.
BloodRayne: Topless in Playboy @ one digital life
Playboy

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

Reżyseria: Uwe Boll
Scenariusz: Guinevere Turner
Produkcja: Uwe Boll, Daniel Clarke, Shawn Williamson
Na podstawie: BloodRayne – gry PC
WWW: .bloodrayne-themovie.com
Długość filmu (z napisami): ~ 99 minut
Poster

Obsada:

• Kristianna Loken / Alicia Vela Bailey
• Michael Madsen
• Matt Davis
• Will Sanderson
• Geraldine Chaplin
• Meat Loaf
• Michelle Rodriguez
• Ben Kingsley

Ekipa:

• Efekty specjalne – VFX upstart!, Technicolor, Pictorion Das Werk, Olaf Ittenbach, Tommy Opatz
• Dźwięk: ? (Wolfgang Herold)
• Muzyka: Henning Lohner
• Zdjęcia: Mathias Neumann
• Kostiumy: Carla Baer
• 2nd "Gore" Unit Director – Olaf Ittenbach

Zabierając się do oglądania tegoż arcydzieła wiedziałem, że staję przed zadaniem trudnym, i w zasadzie z góry skazanym na porażkę (2,5 na 10 – ponad jedenaście tysięcy widzów oceniających to na IMDB nie może się mylić!). Film obejrzałem dwa lata po premierze. W grę zasadniczo nie grałem – nie bawią mnie zręcznościowe zabijanki, to znaczy przynajmniej tak mi się wydaje. Będac przeto widzem z nieskażonym fabułą gry umysłem, byłem gotów na przyjęcie na klatę ciosu w postaci BloodRayne.

Fabuła filmu omawia przeszłość (w odniesieniu do czasu akcji gry) naszej dzielnej bohaterki, konkretniej jej jakoby młodość – czyli "jak to się stało, że…" Poznamy przeto jej mamę (znać ją będziemy przez sekund kilkadziesiąt, ale szczegół to), jej tata, jej pierwszego chłopaka, jej pierwszą psiapsiółkę, jej pierwszą ofiarę etc. No dobra, może trochę upraszczam. Ogólnym motywem filmu jest pochodzenie Rayne wplątane w konflikt między Brisbane (ci dobrzy) a Kagenem (ten zły i do tego jej ojciec – aczkolwiek nie ma to większego znaczenia). Konflikt dotyczy oczywiście losów świata. Jest wątek miłosny, bardzo ascetyczny, ale jest; jest też motyw zdrady. Przez film przechodzimy żwawym krokiem, chociaż czasem nasza ścieżka przecina samą siebie w paru miejscach, i trzeba nadrabiać.

Parę słów o obsadzie. Za wyjątkiem Meat Loafa i dziwek, nie jest tak źle – o ile chodzi o samą obsadę. Gra aktorska pozostawia już trochę do życzenia. Mam tu na myśli konkretniej męską część aktorów. Sytuację ratuje samym faktem pokazywania w filmie swojej twarzy Ben Kingsley; no i oczywiście Krysia Loken, skądinąd bardzo sympatyczna aktorka. Jest jednak dość zimno, mało emocji, mało wczucia się. MAŁO.

Plusy filmu to Loken i Kingsley. Cieszyłaby oczy także finałowa scena, w której Rayne siada na tronie – gdyby nie fakt, że to ewidentna zrzyna. Scenariusz – też nic odkrywczego. Po prostu inne nazwiska aktorów i głównych bohaterów. Minusy – scenariusz, sztampowa historia robiona już wcześniej chyba na trzydzieści siedem sposobów; niektóre kostiumy, muzyka – nie podobała mi się kompletnie, oraz…
niektóre EFEKTY SPECJALNE. Nie wiem, czy dane mi było obejrzeć wersję uncut czy zwykłą, ale jest kilka scen, za które chciałbym komuś serdecznie "podziękować". Ilustrują je ostatnie screeny. Po jasną cholerę pojawiły się w filmie? Prawdziwy horror zaczyna się tuż po scenie finałowej, i trwa aż do napisów. I to jest właśnie część filmu niespecjalnie trzymająca się kupy – jeszcze z takimi beznadziejnymi efektami specjalnymi… Jak można było pokazać to światu? Naprawdę, ta właśnie końcówka filmu obniża moje oceny całości.

Widzowie zarzucali BloodRayne między innymi dwie rzeczy – zalatujący padliną całokształt, oraz brak związku fabuły filmu z fabułą gry – no, może poza dwiema czy trzeba rzeczami – imieniem bohaterki, słowem "Blood Rage", oraz artefaktami. Co do tego pierwszego – jest to raczej stwierdzenie niepodważalne, natomiast brak związku gry z filmem moim zdaniem nie jest zły. Owszem, chętnie zobaczyłbym Rayne wybijającą watahy dzielnych aryjskich żołnierzy oraz ich mutacji – ale taki pomysł zanudziłby widza jeszcze szybciej niż ten jakże typowy prequel.

Określiłem więc status quo, pora na podsumowanie całokształtu. Bardzo chciałbym móc polecić ten film, bo w sumie poświęciłem półtorej godziny z życia na obejrzenie go, i nie zanudziłem się na śmierć. Nawet na papierosa wyszedłem tylko raz. Co więcej, nie zgadzam się z tak niską notą na IMDB. Ale napiszę tylko: trzeba to sprawdzić samemu. Może mam jakiś sentyment do produkcji, w których heros lub heroina stają sami naprzeciw światu i typowym wartościom? Albo do filmów, w których nie wiem do końca o co chodzi, ergo "a może reżyser był wizjonerem, tylko świat za nim nie nadążył?" Nie wiem. Oczekiwałem totalnego gniota, czegoś, co będę albo oglądał przez dwa dni, albo wyłączę w połowie – bo szkoda czasu na taki syf. A tu niespodzianka. Film nie jest najwyższych lotów i większość rzeczy w nim kuleje, ale nie jest to totalne dno. Może się nawet spodobać, szczególnie osobom, które rzadko oglądają horrory. De gustibus non disputandum est et penis.

Cytaty:

Najbardziej tani tekst w filmie:

- But I do not intend to stop fighting for a second.

Trzeba zobaczyć, żeby pojąć…

• Gatunek: thriller/horror
• Grupa docelowa: wszyscy
• Typ: zróbmy sobie film…
• Ofiary w ludziach? > 25
• Ofiary w zwierzętach? -
• Erotyka? Tak

---

• Efekty specjalne:5/10
• Realizacja: 5/10
• Gra aktorska: 6/10
• Muzyka: 5/10
• Dźwięk: 5/10

Ponoć Boll dla BloodRayne zrezygnował z robienia House of the Dead 2: Dead Aim. Niewątpliwie było to dobre posunięcie, albowiem Dead Aim w reżyserii Michaela Hursta jest naprawdę fajnym filmem. BloodRayne jest kolejną produkcją Ittenbacha – jego znak charakterystyczny to naprawdę tanie efekty, oraz rumuńska obsada – wyjątkowo piszę to bez podtekstów. Nie wiadomo dlaczego, ale te dwa elementy jakoś lubią się łączyć ;p

Strona domowa
Gra PC
Komiks

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.