Ohh… Zombified! Zombified!

Scenariusz: Warren Speed
Wyróżnienia: Official FrightFest 2009 Selection
Reżyseria: Warren Speed, Steve O’Brien
Produkcja: Warren Speed, Steve O’Brien
WWW: Zombie Women of Satan
Trailer Zombie Women of Satan: Klik
Długość filmu (z napisami): ~ 84 minuty

Obsada:

• Victoria Hopkins
• Warren Speed
• Christian Steel
• Seymour Mace
• Pete Bonner
• Kate Soulsby
• Joe Nicholson
• Victoria Broom
• Bill Fellows
• Kathy Paul
• Marysia Kay
• Gillian Settle

Ekipa:

• Make-up: Martine Goldman, Marie Morgan
• sFx: Mark Danbury, Jez Hunt
• vFx: IG Media Group
• Muzyka: Dan Bewick; D. Bewick & R. Garvey & S. O’Brien, J. S. Bach
• Dźwięk: Stuart Wright
• Kostiumy: ?
• Zdjęcia: Steve O’Brien

Napięcie (psychiczne widza) budowane jest w tym filmie już od pierwszych sekund. Po informacjach o producentach (nawiasem mówiąc, Growling Clown miecie) następuje… wstęp przed napisami. W tym momencie ocena filmu: 3/10. Po obejrzeniu całości można sens umieszczenia tych kilku scen starać się zrozumieć. Można. No cóż, reżyser miał wizję. Po tym trzęsieniu ziemi akcja zagęszcza się – objawia się czołówka filmu. A po tym jest już film.

Dziwnie to wygląda gdy ktoś fascynuje się pierwszą minutą filmu, w którym jest ich ponad osiemdziesiąt. A jednak jest pewien powód. Filmy klasy B, zarówno merytorycznie jak budżetowo, charakteryzują się z reguły albo miałkością scenariusza, albo miałkością scenariusza i wykonania. Czasami robione są na dobrym pomyśle, ale niski budżet skutecznie grzebie wiarygodność prezentowanej przez nie historii. Wtedy zamiast przerażać, wywołują śmiech, ziewanie, skurcze mięśni palca nad klawiszem "przewiń" i tak dalej. Pisałem już co prawda przy okazji Army of the Dead o tym, że sztuka kreacji efektów cyfrowych wkracza pod strzechy, i że zmienia to nieco równowagę w przyrodzie. W przyszłości może być ciężko rozpoznać film klasy budżetowej. Zombie Women of Satan oceniany jest przez twórców jako budżetówka, ale patrząc zarówno na czołówkę/napisy początkowe (sic!) jak i na subtelne efekty specjalne w dalszej części trzeba sobie uświadomić, że coś się naprawdę zmieniło. Magia jest pod ręką, i ludzie coraz częściej i coraz lepiej będą ją wykorzystywać nawet w produkcjach niegdyś zasługujących na amatorską taśmę.

Do rzeczy może, tych, które mnie w tym filme urzekły:

• aktorzy (jak głoszą noty na stronie, mają pojęcie o tym co robią i gdzie się znaleźli),
• lokacje,
• dźwięk,
• ekspozycja biustów (nie wszystkich!),
• krzywy klimat.

Do tej pory dla mnie niepojęte:

• niektóre wątki w filmie (konkretniej część "of Satan"),
• realizacja niektórych ujęć (szczególnie dobijająca i niepotrzebna miejscami wolna ręka),
• ostatnia scena.

By posłużyć się przenośnią, z tym filmem jest jak z dokumentem o mrówkach na przykładzie pszczół. Niby można, jedno i drugie owad, pewnie miejscami sobie wchodzą w drogę nawet. Zdaje się że jest to pierwszy film Warrena, w którym miał tak wielki wkład. Za dużo chciał przekazać i pokazać. Efekt jest taki, że produkcja jest trochę grubymi nićmi szyta. Na korzyść działa specyficzny humor, miejscami siermiężny jak 100 kg sarmackiej miłości. Rzecz gustu, niektóre sceny i ja uznaję za zbyt srogie. Interesującą kwestią jest sam pomysł na kreacje głównych bohaterów. Nie jest on do końca oryginalny (zresztą, pierwsze co pomyślałem to "Rob Zombie spotyka Roba Zombiego i piją z H. Westem dziwne rzeczy"), ale ten wątek zostawiam dociekliwym do zgłębienia już po seansie. Cóż, po prostu Speedy zrobił to, na czym zna się najlepiej. Film jest śmieszny, choć czasem męczący. Poświęciwszy na to półtorej godziny nie żałuję. Ponoć w planach jest druga część…

W filmie pada parę ciętych dialogów. Godna polecenia jest kwestia o historii Pervo.

• Gatunek: Horror
• Grupa docelowa: HBO na stojaka
• Typ: Ohh… Zombified! Zombified!
• Ofiary w ludziach? -
• Trupominuta: -
• Ofiary w zwierzętach? -
• Erotyka? Tak

---

• Efekty specjalne: 6/10
• Realizacja: 6/10
• Gra aktorska: 6/10
• Muzyka: 6/10
• Dźwięk: 6/10

Lachonarium filmu tworzyło przeszło trzydzieści dziewczyn.
Film kosztował Warrena 70 000 funtów, co stanowiło, wg źródeł, oszczędności jego życia.
Na internecie znaleźć można nieco materiałów z Cannes. Film co prawda nie był wyświetlany w konkursach czy poza nimi, ale był tam promowany niejako przy okazji.

Info ? O filmie ? Foty ? Opinia ? Wybrany cytat ? Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Guten Tag, motherfuckers!

Scenariusz: Michael C. Nachoff
Wyróżnienia: -
Reżyseria: Uwe Boll
Produkcja: Daniel Clarke, Uwe Boll
WWW: Facebook
Alternatywny cover art: klik
Trailer Bloodrayne: The Third Reich: Klik
Długość filmu (z napisami): ~ 75 minut, bez napisów: 69.

Obsada:

• Natassia Malthe
• Brendan Fletcher
• Willam Belli
• Michael Paré
• Clint Howard
• Safija Kaygin
• Davorka
• Dora Lipovcan
• Katarina Brozincevic

Ekipa:

• Make-up: Eve Aknin, Jolanda Buhin
• sFx: Franck Gauthier, Marijan Karoglan
• vFx: Tinderbox
• Muzyka: Jessica de Rooij, Ludwig van Beethoven, Chris den Dulk, Maarten Buning & Dylan Groot (The Incredible Adventures of Billy and Max), Safiya, Mary S. Applegate, Peter Ries (Safiya), Ingo Politz, Bern Wendlandt (Angelzoom)
• Dźwięk: Wolfgang Herold
• Kostiumy: Katrina McCarthy
• Zdjęcia: Mathias Neumann
• Pierwszej pomocy udzielała: Zejka Katović

Załamałem ręce. Nie wiem, co z tym filmem zrobić. Gdy ukazały się pierwsze, mgliste informacje o tym, że trzeba będzie się spodziewać trzeciej części przygód Rayne to miałem jeszcze nadzieję, że będzie to coś sensownego (od razu tłumaczę – oglądałem chyba w zeszłym miesiącu film pt. "Dungeon Siege: W imię króla", i mimo jego pretensjonalności w niektórych momentach, było to całkiem niezłe). Część pierwsza nijak miała się do gry (co ostatecznie było oczekiwane w przypadku takiej produkcji), ale była taka sobie. Nawet "całkiem całkiem". Część druga, Deliverance – do tej pory nie wiem, po co to nakręcono. Trzecia Rzesza niestety również nijak ma się do ewentualnych oczekiwań względem tytułu. Z drugiej strony może to i dobrze, biorąc pod uwagę wykonanie tego, co jest.

Rozbraja już sam początek. Z całej sceny walki sensowny jest tylko wybuch granatu. Reszta jest tak naciągana, nieprzekonujaca, "nie w takt" i po prostu źle zrobiona, że aż dziwna. Trend ten utrzymuje się przez cały film. Argument o niskobudżetowości do mnie nie trafia.
Inną z irytujących mnie rzeczy jest montaż filmu. Niektóre sceny ciągną się jak flaki z olejem, podczas gdy z posiadanego materiału dałoby się zrobić coś lepszego. Dobrym przykładem jest fragment od 22 do 31 minuty z tak wooooooooolnym przebiegiem akcji (mam na myśli akcję, a nie występująca akurat wtedy "akcję"), że można stracić wątek. Czepię się też luźnej kamery, mimo że w porównaniu do Deliverance to niebo a ziemia, na korzyść trzeciej części. Więcej krótszych i statycznych ujęć. A sam film, paradoksalnie do tego co napisałem, jest dość krótki.

Wiele rzeczy jest tu źle zrobionych, wieje chaosem i brakiem jasnej koncepcji na to, jak dzieło miało wyglądać. Mogło być lepiej. Jednak są i plusy dodatnie – sama Natasza, miejscami efekty specjalne (m.in granat oraz scena z wampirem i doktorem), panie z burdelu… no i muzyka na końcu (za wyjątkiem Safiyi). Udźwiękowienie równiez mnie nie zabolało. Jednak moja ocena brzmi – po Bloodrayne: The Third Reich sięgać w ostateczności.

Cytaty: (ten akurat to część dłuższej wypowiedzi)

- Dear God!
- I certainly hope not…

• Gatunek: Niby horror…
• Grupa docelowa: Przypadkowy widz
• Typ: Wampiry w akcji
• Ofiary w ludziach? -
• Trupominuta: -
• Ofiary w zwierzętach? -
• Erotyka? Tak

---

• Efekty specjalne: 5/10
• Realizacja: 4/10
• Gra aktorska: 5/10
• Muzyka: 5/10
• Dźwięk: 5/10

Film kręcono w Chorwacji i z udziałem chorwackiej ekipy.
W filmie występuje niejaka Svetlana Koerk. Niektórzy uważają to za nawiązanie do Svetlany Lupescu, postaci z gry Nocturne, która to postać przerodziła się następnie w… Rayne, gdyż pierwotnie gra Bloodrayne miała być sequelem Nocturne. Więcej o tym na Wikipedii.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Inside every man lies a beast… The question is when or whether or not it can be tamed
Scenariusz: Jason Toler

Wyróżnienia: -

Reżyseria: Jason Toler

Produkcja: Warren Sheppard, Will Alexander IV, Matt Barnes, Tori Black

Producent wykonawczy: Tori Black, Jason Toler

WWW: Half Moon
Trailer Half Moon: Klik
Długość filmu (z napisami): ~ 80 minut
Obsada:

• Tori Black
• Marek Matousek
• Torety D. Sutton
• Nicki Hunter
• Shawna Lenee
• Jack Lawrence
• Jay Ashley
• Jason Egan

Ekipa:

• Make-up: Corinne Dutra, Zoie Roman
• vFx: Alessandro Schiassi
• sFx: Synapse fX
• Monstrum: Frightdome Studios
• Muzyka: Temat „Unexpected Loss” by Justin Toler, MallTsunami, Elvele, Adaline,
• Dźwięk: Joseph Horn
• Zdjęcia: Andy Patch

Half Moon to ciężki orzech do zgryzienia. Pobieżnie oceniając, bez wahania można wrzucić go do szuflady „no wai”. Po krótkim zastanowieniu, być może wyląduje w szafce „o rly?”. Po naprawdę dłuższej chwili można próbować wcisnąć płytę z filmem na półkę „ciekawa próba”. A wszystko przez to, że z produkcji przebija CHAOS i interpretacja, co autor miał na myśli, jest trudna. Ba, trudno nawet jednoznacznie stwierdzić, czy warto się nad tym aż tak pochylać.

Problem z filmem Half Moon jest taki, że gdyby parę rzeczy zrobić inaczej, np.

• zastąpić rękę steadicamem,
• zrezygnować z niektórych niepotrzebnych scen przedłużających początek,
• zaangażować więcej aktorów (bez urazy),
• przyłożyć się do realizacji dialogów (w jednej scenie prawie nic nie słychać, bo… mikrofon został zasłonięty),
• przyłożyć się do realizacji w ogóle (przemieszczające się rekwizyty, sceny walki, samochód z zamazanymi tablicami),
• użyć lepszych dźwięków (te wykorzystane brzmią zabawnie i strasznie „B”),

to byłoby o wiele lepiej. No ale dobra, jest jak jest i trzeba się z tym zmierzyć. Pani Tori Black w swojej być może pierwszej produkcji szerszego odbioru (co za ironia – można w ciemno założyć, że więcej osób widziało i zobaczy jej filmy akcji niż ten jeden horror) nie wypada specjalnie przekonująco. Reszta jej towarzystwa (nb.po fachu), może z wyjątkiem Matouska, też nie. Ale nie jest beznadziejnie, nie czytają z kartki i widać po nich to minimum zaangażowania. Dialogi – nieco na siłę. Ale pojawia się kilka ciekawych prawd objawionych i błyskotliwych wymian zdań. Nadto, mało cukru w cukrze – ale to wybaczam, wiadomo, czasu nie było na takie wątki. Puenta za to po prostu zabija…

Jako widz nie byłem jakoś specjalnie znudzony, wbrew pozorom w filmie trochę się dzieje. Na pewno zaskakujący może być brak erotyki w tej produkcji. Primo ze względu na obsadę, secundo – no przecież to film klasy B, a jeżeli się nie ma nic do pokazania to co się pokazuje widzowi? Za tę oszczędność Half Moon ma duży plus – stara się być poważnym filmem.

Opowieść można byłoby zrobić nawet jako sztukę teatralną, albo spektakl teatru telewizji. Poważnie, sporo by wtedy zyskała. Bo tak naprawdę horroru klasy B jest tu mało. Tak czy inaczej: udany debiut Tori Black, Jason Toler też dał radę.

Cytaty:

Brak.

• Gatunek: Horror
• Grupa docelowa: Alfonsi
• Typ: Wilkołaki
• Ofiary w ludziach? -
• Trupominuta: -
• Ofiary w zwierzętach? -
• Erotyka? Lekka

---

• Efekty specjalne: 4/10
• Realizacja: 4/10
• Gra aktorska: 5/10
• Muzyka: 6/10
• Dźwięk: 4/10

 

Film ledwo zdążył się ukazać, a już zrobiło się kontrowersyjnie i mało koleżeńsko. Historia jest dość skomplikowana; opowiadając skrótowo i chronologicznie: Do produkcji zaangażowana została m.in. Tori Black. W międzyczasie okazało się, że sfinansować film nie jest łatwo. Reżyser doszedł do porozumienia z panią Black, że zostanie ona producentem filmu, z przynależnymi producentowi i głównej gwieździe (która chce się do tego wypromować w „normalnym” kinie) prawami. I do tej pory wszystko jest mniej więcej zrozumiałe – prawie. Reżyser to były chlopak Tori Black. Przed premierą okazało się, że nie chce ona promować filmu, i generalnie się go (filmu) wypiera. Czemu?

I have no involvement with the movie Half Moon, and I will not be attending any premier. I starred in the movie however have not been treated properly and refuse to promote a project I felt compromised my wishes. I don’t want anything to do with the film after a terrible experience with the director. I starred in the movie however have not been treated properly and refuse to promote a project I felt compromised my wishes. Simple breakdown: director, Tee Reel doesn’t pay his dues, lied to cast and crew and handled business upside down and the wrongs have yet to be righted. Boycott with me lovers and friends! [1] [2]

Na to reżyser wydał oświadczenie (fragment):

Tori Black’s response was that she no longer wanted to be involved in any aspect of the film and requested that she not be contacted again. We were surprised and attempted further mediation with her but she was firm that her decision was final. At that point we could do nothing further than respect her wishes and we moved forward to promote the film without her.
Now Tori Black is asking her public to not support the film.
As director of the film I find her response not only bewildering but disheartening as I thought that we enjoyed a professional and social relationship and I believed that this film was a step in the direction that Ms. Black indicated that she wanted to go in. Her decision to remove herself from participation of the film is a personal choice. Her decision to ask her public to do the same could negatively impact the rest of the cast and crew who have done nothing but be supportive of her and who have considered her a colleague and friend. I hope Tori Black finds the success she deserves in life and in business.[3]

Gdy nie wiadomo o co chodzi, chodzi o pieniądze… [4] [5] Szkoda, że tak to się kończy.

Przypisy:

[1] http://www.lukeisback.com/?p=15912

[2] http://reel-bad.blogspot.com/2011/03/tori-black-boycotts-half-moon.html

[3] http://www.sunrayzfilms.com/?p=64

[4] http://twitter.com/misstoriblack

[5] http://www.twitlonger.com/show/93gb78

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

 

Alternatywny plakat: Klik
Scenariusz: Colm McCarthy, Tom A. McCarthy

Wyróżnienia: brak, jednak Outcast dostąpił zaszczytu bycia nominowanym na Edinburgh Film Festival 2010 (Offical Selection), Frightfest at SXSW 2010 (Official selection), Brussels International Festival of Fantasy Film 2010 (Official Selection)

Reżyseria: Colm McCarthy

Produkcja: John McDonnell, Brendan McCarthy, Eddie Dick

WWW: Klik
Trailer: Klik
Długość filmu (z napisami): ~ 94 minuty
Obsada:

• James Nesbitt
• Kate Dickie
• Niall Bruton
• Hanna Stanbridge
• Ciarán McMenamin
• Craig Conway
• James Cosmo
• Josh Whitelaw
• Therese Bradley
• Ian Whyte

Ekipa:

• Make-up: Niamh Morrison
• vFx: Rudolf Germann, Untitled Berlin / Saskia Rüter, Sarah Nock; Windmill Lane
• sFx: Elements Special Effects / Johnny Rafique, Nick Rideout
• Muzyka: Giles Packham,
• Dźwięk: Manuel Laval
• Zdjęcia: Darran Tiernan
• Kostiumy: Rhona Russel

Ach, jakiż ten film zacny. Wszechobecny mrok wylewa się przez głośniki w kinie domowym, zło pełza za fotelem, niepewność następnej minuty parzy herbatę, a akcent aktorów jeży zwoje mózgowe widza przyzwyczajonego do amerykańskiego, no, z rzadka brytyjskiego angielskiego. Postbarkerowski klimat – i nie wiadomo, czy ktoś za chwilę nie zechce przyjrzeć się swojej, ale niekoniecznie, wątrobie z bliska.

Interesujący, nie tak do końca oczywisty scenariusz. Aktorzy robią co mogą, chociaż klimat Outcast nieźle miesza. Panowie od efektów specjalnych (nb. popełnili też Descenty) również. Pan od muzyki się nie postarał, zresztą jakoś specjalnie wiele jej nie ma. Dźwięk – możebny. Film nakręcony został w zjawiskowej wręcz lokalizacji, w połączeniu z dobrą realizacją dało to interesujący efekt. Jest też związany z tym minus – w filmie "brakuje" ludzi.

Celowo ograniczyłem się do samych ogólników. Do operacji "film w trybie natychmiastowym obejrzeć, wykonać" przystąpiłem oczekując kolejnej infantylnej produkcji z miernymi efektami specjalnymi i jeszcze bardziej mierną grą aktorską; ba, oby tylko to, a nie cały scenariusz. A tu niespodzianka. Outcast (ponoć polski tytuł to "Wyrzutek") ogląda się ciężko, ale przyjemnie. Konkluzja jest taka, że Amerykanie mogą zechcieć to "zrimejkować" w ciągu najbliższych lat i dokręcić jeszcze ze trzy części, bowiem tkwi w tej produkcji potencjał większy, niż został ujawniony.

Sporo informacji o filmie dostępnych jest pod tym adresem: klik (mirror).Uwaga: czytanie zalecane po seansie.

Fears run deep, revenge runs deeper

Scenariusz: James McCarthy, J. Blakeson, James. Watkins
Wyróżnienia: –
Reżyseria: Jon Harris
Produkcja: Christian Colson, Ivana MacKinnon
WWW: -
Twitter: -
Trailer: Klik
Długość filmu (z napisami): ~ 94 minuty

Obsada:

• Shauna MacDonald
• Natalie Mendoza
• Douglas Hodge
• Krysten Cummings
• Gavan O’Herlihy
• Joshua Dallas
• Anna Skellern

Ekipa:

• Special make-up: Paul Hyett, Kirstie Stanway, Sophie Bryce, Clarice Gill
• vFx: Framestore, Filmgate
• sFx: John Rafique
• Muzyka: David Julyan
• Dźwięk: Michael Maroussas
• Zdjęcia: Sam McCurdy
• Kostiumy: Nancy Thompson

"Zejście 2" – produkcja z cyklu "udało nam się z pierwszą częścią no to jazda póki chcą to kupić". Nie mam nic przeciwko takiemu podejściu, jednak dodając do tego sposób połączenia części I z II, otrzymuje się ze trzy gotowce wzorce na część III. Słowem – przewidywalnie, następny film będzie o poszukiwaniu zaginionego GPSa, rescue squad trafi na "gniazdo" i ratując ludzkość wyrżnie wszystkich, przy okazji częstując widza scenami braterskiej miłości, poświęcenia etc. Jak by się sprawy w przyszłości nie miały, ze względu na "ciągłość" akcji dobrze jest oglądać obie części po sobie.

Film jest przewidywalny. Z tego względu jeśli coś oceniać to raczej sposób wykonania i realizacji, niż ich przedmiot:

• kreacje poszczególnych ról nie zapadnią na długo w pamięć,
• muzyka jest dobra i robi swoje w niektórych miejscach,
• sceneria jest niezła,
• make-up i inne charakteryzacje są przekonywujące.

Chciałbym móc coś więcej napisać, ale naprawdę, nie ma się nad czym rozwodzić. Plusem jest produkcja. Jej zalety widać, albo może raczej czuć pod postacią gęsiej skórki – jeśli się film ogląda w kinie. Chodzi tu tak o utrzymanie napięcia, jak i realizację jego szczytowych momentów. Naturalnie jeśli się ogląda film z DVD, nie ma to już takiej siły przekazu.

Film można obejrzeć, szczególnie jeśli jest się fanem części pierwszej.

Fociaczek na fejsbuka i nk.pl musi być!

The real monsters are in this van

Scenariusz: Bart Ruspoli
Wyróżnienia: –
Reżyseria: Mark McQueen
Produkcja: Freddie Hutton-Mills, Bart Ruspoli, Jonathan Sothcott
WWW: Klik
Twitter: Klik
Trailer: Klik
Długość filmu (z napisami): ~ 93 minuty

Obsada:

• Danny Dyer
• Craig Fairbrass
• MyAna Buring
• Jaime Murray
• Shane Taylor
• Craig Conway
• Bart Ruspoli
• Lisa McAllister
• Alistair Petrie
• Del Henney
• Jakck Healy
• Sean Pertwee
• Colin Salomon

Ekipa:

• Special make-up: Millenium FX
• vFx: vFX, Prime Focus London
• sFx: ADD Effects
• Muzyka: James Edward Baker
• Dźwięk: Pindrop
• Zdjęcia: Jason Shepherd
• Kostiumy: Millie Sloan
• "Choreografia": Urban Freelow

"Devil’s Playground" to brytyjski horror – ciekawostka. Po pierwsze jest to film europejski, po drugie horror, po trzecie pośrednio o zombie, po czwarte – wydano na niego więcej niż 100 tysiący dolarów, po piąte – dość szybko nakręcony (pierwsze wyświetlenie miało miejsce pod koniec sierpnia, oficjalna premiera 12 października, start zdjęć – pod koniec 2009 r.), i tak można wyliczać. Opis na IMDB nie jest jakoś specjalnie zachwycający, oceny również typowe dla horroru – innymi słowy trzeba osobiście sprawdzić, gdzie tu diabeł grabki zostawił.

Film może zaskoczyć podejściem do tematu. No, może "zaskoczyć" to za wielkie słowo, ani temat ani tematyka nie są specjalnie oryginalne, sposób przedstawienia też nie. Ale tu właśnie pies jest pogrzebany. Był sobie taki film "28 dni później". W krytycznych ocenach "Devil’s Playground" przewija się wniosek, że jest to brytyjska wersja właśnie tego dzieła + wątki zaczerpnięte z paru innych, słowem coś na granicy plagiatu. Świadczyć ma o tym tak pomysł na scenariusz, jak realizacja oraz kreacja zombie. Coś w tym jest, jednak nie posuwałbym się w ocenie omawianego filmu aż tak daleko. Ta "wersja" jest lepsza. Zwyczajnie bardziej przyswajalna, brak tu amerykańskiej bufonady i napuszenia – chociaż miejscami film balansuje na krawędzi. I to mnie właśnie zaskoczyło – że można było zrobić film który nie dość że nie będzie odkryciem Ameryki, to jeszcze nie będzie żałosny lecz ciekawy.

Jeśli chodzi o zombie, śliski temat. Ortodoksom się nie spodobają, jak i mi nie spodobały się w remake’u Day of the Dead. Jednak wykonanie – robi wrażenie, gratulacje. Nie wiem na ile można tu mówić o zombie, nie wszystko co łazi, nie potrafi mówić oraz gryzie bez powodu to zombie. A jak jeszcze robi to w sposób taki jak w tym filmie, tym bardziej. Celowo nie wspomniałem o kwestii "martwości".

Aktorzy pierwszoplanowi zrobili swoje, statyści też. Efekty specjalne w porządku. Muzyka – osobny rozdział, niezła i dość "oldskólowa". Jest jeden fragment filmu, w czasie oglądania którego można się poczuć jak we wtorek przed telewizorem na "Modzie na sukces". Oprawa dźwiękowa – nie razi, chociaż odgłosy wystrzałów z pistoletu są dziwne. Bardzo duży plus za wybuch beczek. Wykorzystano dość ciekawe lokacje. Humor też jest. Słowem – realizacja na poziomie. Dodatkowy plus za nieujęcie w scenariuszu tradycyjnego patentu na załatwienie zombie.

Zasadniczo nic nie stoi na przeszkodzie, by ten film można było obejrzeć z zainteresowaniem. Ja obejrzałem, i po seansie niespecjalnie dziwię się ocenom na amerykańskim portalu. Są amerykańskie. Moja europejska ocena to 4/5 – dobry film akcji.

W napisach końcowych wymienionych jest blisko 160 osób odtwarzających role zainfekowanych.
W filmie mamy przynajmniej jeden polski akcent…

- Fiat 126p. Który oczywiście w krytycznym momencie zachował się jak prawdziwy polski Fiat 126p ;)

God has nothing to do with this, mommy

Scenariusz: Eduardo Rodriguez, Sean Garman
Wyróżnienia: Best Student Film na festiwalu Cinequest w San Jose, 2002. Film przeszedł preselekcję w kategorii Film Krótkometrazowy na Festwali w cannes, 2002. Sprawdź też notę dodatkową.
Reżyseria: Eduardo Rodriguez
Produkcja: James Sims, Sean Garman
WWW: -
MySpace: -
Film: I, II
Długość filmu (z napisami): ~ 14 minut

Obsada:

• Marcie Seklecki
• Jennifer Ashlyn Qualey

Ekipa:

• Special make-up: Cory "Corpsegrinder" Poucher, Carla Jennings
• vFx: Kevin Carter, Elizabeth Strickler, Wesley Ball
• Muzyka: Luis Ascanio
• Dźwięk: Jason Lang
• Zdjęcia: Benedict Cawood
• Kostiumy: Andi Davidoff

Minusy:
- miejscami irytująca, napuszona muzyka,
- miejscami – jakość oprawy dźwiękowej, w sensie doboru "odgłosów".
Jest psychotycznie. Nie strach się bać. Godne polecenia.

Cytaty:

• Gatunek: Horror
• Grupa docelowa: Neurotycy
• Typ: refleksje
• Ofiary w ludziach? -
• Trupominuta: -
• Ofiary w zwierzętach? -
• Erotyka? -

---

• Efekty specjalne: 6/10
• Realizacja: 6/10
• Gra aktorska: 6/10
• Muzyka: 6/10
• Dźwięk: 6/10

Jak można przeczytać w notach dystrybucyjnych filmu, to dzięki niemu Rodriguez zyskał zainteresowanie Miramaxu, co zaowocowało kontraktem na trzy produkcje z Dimensions Film. To było parę lat temu. Jedna z nich została zrealizowana: Curandero (scenariusz Robert Rodriguez, 2005). Ponadto Rodriguez odpowiedzialny jest za jeden odcinek Fear Itself oraz serial Blood Cell. Miał także jakiś wkład w the Messengers (reżyser powtórek to chyba nie jest znaczący wkład). W każdym razie trzynastominutowa Córka, nb. jego praca dyplomowa, była jego przepustką do świata filmu.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Welcome to the bottom of the food chain

Scenariusz: Simon Barrett, Scott Clevenger
Wyróżnienia: –
Reżyseria: Mark Dippé
Produkcja: David Hillary, Timothy Peternel, Ash Shah
WWW: -
MySpace: -
Trailer: link
Długość filmu (z napisami): ~ 84 minuty

Obsada:

• Tory Kittles
• K. D. Aubert
• China Chow
• Matthew Rauch
• Muse Watson
• Mark Boone Junior
• Richard Edson
• Reggie Lee
• Raoul Trujillo

Ekipa:

• Special make-up: Robert Hall / Almost Human Inc.
• vFx: Youngki Lee, Minsu Park / Girl Studio, DiFarm
• Muzyka: Alan Glen & Roger Cotton, Bernd Burgdorf & Corey Williams
• Dźwięk: John Marquis, Christopher Eakins
• Zdjęcia: Eliot Rockett
• Kostiumy: Andrea Sweet

Infantylny, pretensjonalny tytuł nie wróży nic dobrego. Franken… franken… Frankenstein? Litości. Po obejrzeniu filmu stwierdzam, że tytuł to chyba z braku laku, oraz dość gruba przenośnia. Niestety, przywołuje jednoznacze skojarzenia, co w połączeniu z tematem filmu nie zachęca do seansu.

Spodziewałem się naiwnego filmu o rybie – zombie, wydającej dziwne odgłosy (aaaaargh!), ewentualnie eksperymentów genetycznych, mnóstwa paplaniny, akcji wlokącej się jak flaczki z olejem oraz popłuczyn np. po Szczękach. Zawiodłem się.
Książka okazała się być lepsza niż okładka. Na tyle dobra, że uważam ten film za całkiem interesujący. Plusy:
- pierwsza scena, dość niestandardowa,
- muzka,
- efekty specjalne,
- praca aktorów (z wyjątkiem "byłego eks" głównej bohaterki oraz części "złego" teamu).

Scenariusz "Frankenryby" jest mało odkrywczy i dość prostolinijny. Jednak film nadrabia tu realizacją, która mnie pozytywnie zaskoczyła. Koniec końców okazało się, że głupi film o rybie potrafi skutecznie przykuć do telewizora (na co się wcale nie zanosiło). Sehr gut, sehr gut. Nie jest to specjalnie ambitne kino, ale rozrywka całkiem dobra.

Cytaty:

But, you know, it’s funny. Man or woman… you still end up spending the same amount of time… with your head stuck between someone’s legs.

• Gatunek: Thriller/Horror
• Grupa docelowa: Wielbiciele "Szczęk"
• Typ: Ryby słodkowodne
• Ofiary w ludziach? 10
• Trupominuta: 0,125
• Ofiary w zwierzętach? 2
• Erotyka? Tak

---

• Efekty specjalne: 7/10
• Realizacja: 7/10
• Gra aktorska: 6/10
• Muzyka: 7/10
• Dźwięk: 7/10

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Meet Darren. He’s sixteen. Going on immortal.

Scenariusz: Paul Weitz, Brian Helgeland
Wyróżnienia:
Reżyseria: Paul Weitz
Produkcja: Lauren Shuler Donner, Paul Weitz, Ewan Leslie, Andrew Miano
Na podstawie: Cirque du freak, Darren Shan
WWW: http://www.thevampiresassistant.net/
Facebook: link
Trailer: link
Długość filmu (z napisami): ~ 104 minuty

Obsada:

• John C. Reilly
• Ken Watanabe
• Josh Hutcherson
• Chris Massoglia
• Ray Stevenson
• Patrick Fugit
• Orlando Jones
• Willem Dafoe
• Salma Hayek
• Jane Krakowski

Ekipa:

• Make-up: Alec Gillis, Tom Woodruff jr
• sFx: Roger Matsuo, Steve Newquist
• vFx: Todd Shifflett, Yu+Co, Rhyth & Hues Studios, Teamworks Digital, Amalgamated Dynamics Inc.,
• Muzyka: Stephen Trask, James Brown & Buddy Hobgood, N. Willett & J. Russell amp; M. Aveiro & M. Maust, M. Harvey & Nick Cave & T. Wydler, John Lawler, Brent Lewis,
• Dźwięk: James Muro
• Zdjęcia: Stuart Asbjornsen
• Kostiumy: Judianna Makovsky

"Cirgue du freak: Vampire’s Assistant" jest pierwszym z kolejnej serii filmów o wampirach (nastoletnich). Fala zmierzchu na topie, trzeba robić kasę. W tym miejscu pragnę jednak zaznaczyć, że o ile pojawienie się tego filmu akurat teraz to nie przypadek, to jednak bazuje on na książce napisanej chyba coś koło dziesięciu lat temu – a więc przed tym tragicznym Zmierzchem. Niemniej jednak książek pana O’Shaughnessy’ego nie czytałem, trudno mi więc stwierdzić, na ile film jest zgodny z książką.

Co mi się tu nie spodobało: wątek objazdowego miasteczka mającego na składzie dziwolągi jest zbieżny z tym z powieści D. Koontza "Inwazja" (pierwsze wydanie w 1985 jako Twilight Eyes ;p, w Polsce dopiero w 2007). Prawdopodobnie D. Shan w ogóle tego nie zna i nie czytał. Prawdopodobnie. Rzucają się też w oczy motywy z Rodziny Addamsów. No przykro mi, ale to dość oczywiste skojarzenie – przy czym to raczej wina reżysera. A i gdzieś tak jakbym Golluma widział… ale to też nie wina Shana. Ponadto, zlokalizowanie miejsca akcji jest problematyczne, lub może: wieloznaczne – dla mnie irytujące.

Co mi się spodobało: muzyka – trochę zbyt napuszona, ale daje dadę. Oczywiście efekty specjalne i makeup – naprawdę niezła robota. Co więcej… Starsi aktorzy wypadli pozytywnie, młodsi – trudno powiedzieć.

Jeśli chodzi o fabułę, produkcja ta reprezentuje kolejne spojrzenie na jakiś konflikt wampiry vs X oraz osadzonego w tym głównego bohatera wraz z jego wątkami osobistymi. Miejscami jest śmiesznie, przeważnie interesująco. Oskara ten film raczej by nie dostał. Jako rozrywka – niezła propozycja, jednak w mojej prywatnej opinii cykl Cirque du freak powinien zostać zrealizowany jako serial. Film dobrze się ogląda. Ale ponieważ następny odcinek będzie dopiero za rok… Lepiej sobie teraz odpuścić i obejrzeć kiedyś całość.

Cytaty:

- Are you 21?
-
- Say yes.
- Yeah.
- Good. You don’t have a tendency towards panic, sudden cardiac arrest or crippling anxiety, do you?
-
- Say no.
- No.
- All right then, go ahead in. Show is about to start.

• Gatunek: Horror (?) przygodowy
• Grupa docelowa: Nastolatki, fanki zmierzchu, arachnolodzy
• Typ: Wampiry i pająki
• Ofiary w ludziach? 1
• Trupominuta: 0,009
• Ofiary w zwierzętach? -
• Erotyka? Nie

---

• Efekty specjalne: 8/10
• Realizacja: 8/10
• Gra aktorska: 7/10
• Muzyka: 7/10
• Dźwięk: 7/10

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

When moon rises, listen to your fear

Scenariusz: Geoffrey Alan Holliday, Chuck Scholl
Wyróżnienia: Zbyt dużo do wypisywania
Reżyseria: Richard Friedman
Produkcja: Richard Friedman
WWW: -
MySpace: -
Trailer: link
Długość filmu (z napisami): ~ 90 minut

Obsada:

• Samaire Armstrong
• Ryan Alosio
• Andrea Bogart
• Jaime Bergman
• Alexis Cruz
• Aaron van Wagner
• Sasha Williams
• Kane Hodder
• Beau Clark

Ekipa:

• Make-up: Alexis Walker
• "Creature effects": John Buechler
• sFx: Special Effects Solutions, Roger Matsuo, Steve Newquist
• vFx: Aurum Digital Entertainment – brak wypisu na IMDB, Hitoshi Inoue
• Muzyka: Geoff Levin, Rattleface, Jenny Condula, nakedstar, Mojo Filson
• Dźwięk: Ben Zarai
• Zdjęcia: Stuart Asbjornsen
• Kostiumy: Warden Neil

W optymistyczny nastrój związany z oglądaniem "DarkWolf" (polski tytuł: Piętno wilkołaka) wprowadza już sam początek. Średnio dwie piersi na kadr na starcie to wystarczająca liczba, aby można było przymknąć oko na jakieś dziwne ujęcia asfaltu oraz zagadkowe porykiwania. Niestety, ten miły, domowy i przyjacielski wręcz nastrój, okraszony do tego przyswajalnym, miękkim technobitem pryska niedługo później z powodu jakiegoś kafara…

Minusy:
- tytułowego bohatera jak na lekarstwo,
- jak już się pojawia, to zasadniczo nic nie widać,
- częstotliwość wydawania przez niego dźwięków oraz ich natężenie jest pretensjonalna,
– pomysł na ujęcia asfaltu, tj. biegu wilkołaka – kompletnie nietrafiony, nudny i zaniżający ocenę filmu. Raz – można, ale częściej?
– erotyka – za dużo. Aż nudzi miejscami,
– sztampowość rozwiązań typu magiczna księga, wszystkowiedząca "staruszka", Afroamerykanin (nawet dwóch) ginący na początku, i tak dalej.

Faile to m.in.:
– nie ma to jak wyciągnięcie magazynka z pistoletu i ładowanie go. Bezpieczniej przecież biegać z pustym,
– facet strzelający z karabinu. Dźwięk świadczy o tym, że to kałach. Wygląd, że nie. W każdym razie, i tak nie widać efektu strzelania. Brakowało tylko, żeby policjant zaczął krzyczeć "tratatatata".

Może plusy jakieś… No plus to scena na dachu, w sensie pomysłu. Wykonanie w sumie też w porządku, jednak dłuży się mocno. Można pomyśleć że to film Playboya, a nie 20th Century Fox. Co jeszcze… Żeńska obsada. Pomysł na scenariusz. Wbrew pozorom historia całkiem dobra, tylko wykonanie zawiodło. Efekty specjalne – trudno tu cokolwiek ocenić. Szczątki doczesne walające się po lokacjach – są w porządku. Sam wilkołak też daje radę. Ale już animacje komputerowe, i to takie ostro odcinające się od otoczenia, budzą wątpliwości. Z zasady rolą cg jest imitowanie rzeczywistości.

Ocena nie jest jednoznaczna. Widać w tym coś ciekawego (oprócz piersi). Całość rujnują dziwne pomysły, błędy w realizacji, koszmarne dłużyzny. I brak sensownej puenty. Z braku laku można obejrzeć, ale ani to porywające nie jest, ani pouczające.