Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

"The Guinea Pig films will forever leave a mark on all who watch them."

Reżyseria: Hideshi Hino
Scenariusz: Hideshi Hino
Produkcja:
Na podstawie:
Wyróżnienia:
WWW: Trailer – Unearthed Films
Długość filmu: ~ 57 minut

Obsada:

• Shigeru Saiki
• Mari Somei

Ekipa:

• Efekty specjalne –
• Dźwięk: -
• Muzyka: -
• Zdjęcia: -
• Kostiumy: -
• Produkcja: –

Syrena różni się od reszty "odcinków" Guinea Pig w dwóchzasadniczych, i kluczowych zarazem aspektach – po pierwsze, tutaj to nie człowiek jest oprawcą człowieka, i nie mamy do czynienia z różnej maści sadystami, po drugie zaś do filmu "wpuszczono" osoby trzecie. To, co się dzieje między bohaterami dramatu, nie jest już tylko ich prywatną sprawą. Pojawiają się obserwatorzy, komentujący od czasu do czasu luźnymi słowami głównego bohatera, oraz dokładający swoje trzy grosze do całej akcji filmu.

Akcja filmu jest wyraźna, ale niejednoznaczna. W skrócie i by nie powiedzieć za dużo: artysta przypadkowo natyka się na syrenę. Spotykają się już drugi raz; wcześniej widział ją będąc chłopcem. Postanawia ją namalować, z czasem przeradza się to w ilustrację śmierci syreny. Nie on ją zabija, robi to za niego cywilizacja. On jest tylko obserwatorem – nie może jej pomóc choć chciałby; sama syrena zresztą prosi go, by raczej ją namalował, niż ratował. To jest pierwsze dno, do drugiego dostaniemy się dopiero pod koniec filmu.

W filmie czuć duch komiksu, niektóre sceny są tak dziwnie zrobione, że nie wiadomo, czy to tak ma być, czy to aktor miał słabszy dzień (vide ostatnia prośba syreny). Ogromny plus za ujmowanie w kadrze prac artysty – są całkiem całkiem. Chociaż jeślibym miał po portrecie zidentyfikować modelkę – nijak by mi to nie wyszło. Dwie różne osoby. Reżyser koncentruje się na szczegółach, ale pomija ogół – widzimy na przykład latarkę w rękach malarza, ale sceny przenoszenia syreny już nie ma. Wspominam o tym mając na uwagę wścibskich sąsiadów głównego bohatera, oraz scenę z głową ryby. Z drugiej strony brak tej sceny może być jak najbardziej celowy i uzasadniony – to zależy, którą wersję tego, co tak naprawdę zdarzyło się w filmie, uznamy za prawdziwą (lub która jest prawdziwa).

Ciekawie udźwiękowiona jest scena ze spadaniem dżdżownicy z wanny – dobry pomysł (notabene dżdżownice i inne robactwo są cichym, trzecim bohaterem tego filmu. Ich gra aktorska – po prostu poezja ;p). Natomiast patrząc na całokształt dźwięku – słabizna, powtarzające się sample, niepasujące do scenerii odgłosy. Nadto – wiatr we włosach syreny w niektórych scenach. W komiksie by to dobrze wyglądało, ale widząc to na filmie mam wątpliwości co do celowości umieszczania wiatraka za aktorką. Za samą aktorkę – duży plus.

Film jest dobry. To nie gore, to horror. Najbardziej trafiają do przekonania takie filmy, po których obejrzeniu widz orientuje się (przy odrobinie dobrej woli), że sam też może robić coś źle, że być może jego działanie jest powodem czyjegoś nieszczęścia. GP IV do takich filmów po części należy.

                 

Cytaty:
Rozmowa sąsiadów malarza:

- You can judge people according to their trash.

• Gatunek: horror
• Grupa docelowa: wszyscy
• Typ: dramat
• Ofiary w ludziach? 1
• Ofiary w zwierzętach? Nie
• Erotyka? Nie

---

• Efekty specjalne:7/10
• Realizacja: 7/10
• Gra aktorska: 6/10
• Muzyka: 5/10
• Dźwięk: 5/10

Jak widać na okładce, reedycja ma błędy w numeracji. Mermaid in the Manhole to część czwarta, nie szósta. Kompetencja uber alles.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

"The Guinea Pig films will forever leave a mark on all who watch them."

Reżyseria: Masayuki Kuzumi
Scenariusz: Hideshi Hino
Produkcja:
Na podstawie:
Wyróżnienia:
WWW:
Długość filmu: ~ 40 minut

Obsada:

• Shinsuke Araki
• Eve
• Masahiro Satô

Ekipa:

• Efekty specjalne –
• Dźwięk: -
• Muzyka: -
• Zdjęcia: -
• Kostiumy: -
• Produkcja: Satoru Ogura

Ta część "Guinea Pig" niewiele ma wspólnego ze swoimi poprzedniczkami. W zasadzie tylko nazwę; sens nie został zachowany. Fakt, flak wala się tu i ówdzie, ale to już nie jest litania chorego psychicznie samuraja.

Film opowiada o przypadkach młodego człowieka, Nakamury, pracującego w japońskiej korporacji informatycznej. Do pracy jakoś się dostał, ale nie idzie mu zbyt dobrze, przełożeni go nie lubią, dawno nie miał kobiety, do tego jeszcze lubi anime i skalpele. Zwykły człowiek z problemami. Pewnego dnia frustracja i poczucie beznadziejności sięgają szczytu, Nakamura nie idzie do pracy. Parę dni siedzi w domu i próbuje konstruktywnie spędzać czas – w tym momencie zaczyna się opowieść. Co się dzieje i jak rozwija się akcja – nie będę zdradzał; dość powiedzieć, że miejscami robi się zaskakująco, a przede wszystkim… śmiesznie! Brak tu ponurego nastroju poprzednich części, w zasadzie porównując tą część do poprzednich można dojść do wniosku, że "He never dies!" jest produkcją radosną jak skowronek. I dobrze, ileż można się dołować.

Nie będę ukrywał, że "He never dies!" przypadło mi do gustu. Trzecia część obróbki skrawaniem w jakimkolwiek ujęciu byłaby już nudna, a tutaj mamy poradnik z cyklu DIY – Zrób To Sam. Już to, samo w sobie, jest ciekawe. Dalej: teksty bohatera oraz jego gra – komponują się jakoś razem, nie sprawiają wrażenia, jakby aktor chciał zwyczajnie jak najszybciej powiedzieć co mu kazali, odfajkować i pójść do domu. Dużym plusem tej produkcji są efekty specjalne – dobrze zrobione i dość realistyczne. Ponadto, szczegóły. W większości filmów otoczenie i wystrój wnętrz są dosłownie tłem, z którego nie można wyróżnić żadnych rozpoznawalnych elementów. Natomiast w GP III można elementy sceniczne zidentyfikować (przykładowe dwa screeny poniżej) – i nie jest to przypadek (bo akurat takie rekwizyty był pod ręką / zostały z poprzedniego filmu), tylko działanie celowe.

Minusy – jak się tak dłużej zastanowić, w zasadzie brak. Lekko może irytować wstęp, jednak ma on tutaj swoją rację bytu. Jest jedna, moim zdaniem, niedorobiona scena – drugie "wejście" koleżanek Nakamury. Naprawdę trudno popwiedzieć, czy to tak miało być, czy po prostu "tak wyszło".

Absolutnie nie jest to film idealny pod jakimkolwiek względem, jednak jest dość spójny i trzyma się "kupy", co w takich produkcjach jest o tyle rzadkie, co wręcz niespotykane. Jak powiedział Araki w "Making of":

You can enjoy finding the details and little thing if you are a fan of Mr’s Kuzumi comics. The little things like the books on the shelf, the videos, records in the background. Or enjoy how the man tries to wear the hat. Or watch it as a splatter video. Or you can watch it as comedy. There are many ways to enjoy it, so please watch it as you like.

Film dla każdego miłośnika horroru. Szczególnie polecany w leniwe sobotnie popołudnie, gdy nie ma nic ciekawego w TV, obiad był dobry, a chłodna Perła jest w zasięgu ręki.

Dwa relikty przeszłości – tutaj konsola,

… a tutaj prawdopodobnie BASIC (info dzięki Coderscity.net).



- What my father will say? Ah! I want to die!

- Go to hell my dear!


- 100! No, that’s not it. In this case, it’s 119!

Czas na…

… seppuku!

Cytaty:

It’s not a joke! I am no more ordinary member of mankind!

You may be a second or third immortal man. Or maybe you are already an immortal man. (…) Anyway, please take care.

• Gatunek: gore
• Grupa docelowa: wszyscy
• Typ: komedia / groteska
• Ofiary w ludziach? Hm ;p
• Ofiary w zwierzętach? Nie
• Erotyka? Nie

---

• Efekty specjalne:8/10
• Realizacja: 7/10
• Gra aktorska: 7/10
• Muzyka: 5/10
• Dźwięk: 6/10

Tym razem Satoru Ogura pracował przy tym filmie jako producent. Poprzednio zdarzyło mu się reżyserować pierwszą część Guinea Pig oraz wyprodukować drugą. Spotkamy go jeszcze jako producenta w Lucky Sky Diamond, filmie uważanym za nieoficjalną kontynuację serii Guinea Pig.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

"The Guinea Pig films will forever leave a mark on all who watch them."

Reżyseria: Hideshi Hino
Scenariusz: Hideshi Hino
Produkcja:
Na podstawie:
Wyróżnienia:
WWW:
Długość filmu: ~ 42 minuty

Obsada:

• -

Ekipa:

• Efekty specjalne –
• Dźwięk: -
• Muzyka: -
• Zdjęcia: -
• Kostiumy: -
• Produkcja: -

"Flowers of Flesh and Blood" – druga część, druga edycja Guinea Pig. Co nowego na talerzu? Ano kilka innowacji, przede wszystkim. Zamiast rozdziałów – komentarz oraz zmiana "oświetlenia". Dość zauważalne. Następnie przerzucenie siły obrazu na fizyczne znęcanie się nad ofiarą – w sumie dobrze, Guinea Pig 2 nie jest dzięki temu powtórką z poprzedniej części. Jednak tutaj przedmiotem filmu nie są już tortury fizyczne i psychiczne, tylko, można powiedzieć, obróbka skrawaniem. To określenie dość dobrze pasuje do Kwiatów. Widzimy twarz oprawcy – oczywiście ma to swoje uzasadnienie. Najważniejsze chyba jednak z tego wszystkiego jest to, że film skupia się w całości nie na ofiarze, tylko na kacie. Jak można przeczytać we wstępie, "Hideshi Hibino newly created this video as a restructured Semi – Documentary based on the 8-mm film, pictures and letter". Fabuła zakłada więc, że nie oglądamy amatorskiego filmu – relacji z ponurych zabaw czyimś kolanem, tylko rekonstrukcję tych wydarzeń. Oglądając FoFaB w pewnym momencie nie można oprzeć się wrażeniu, że jest to lekko naciągane rozwiązanie. Ale dość dobre, trzeba przyznać.

Dramat ofiary trwa mniej więcej od piątej do dwunastej minuty. Szczególne uznania należą się aktorce drugoplanowej, czyli białej kurze ;) Bez niej ten film nie byłby chyba w ogóle ciekawy; ot, takie sobie grzebanie się w kościach. Szacunek również dla wykreowanej wizji oprawcy. Jak zwykle spróbowałem sobie to wyobrazić zrealizowane w polskich realiach – wyszło na to, że w filmie brałby udział wieprzek i facet ubrany w koszulkę kolczą (alternatywnie strój kurpiowski).
Jak już pisałem, w tym filmie w zasadzie brak elementu psychicznego znęcania się nad ofiarą. Dalej, wszystkie akcje podejmowane przeciwko ofierze są dla kata dość osobiste (robi to sam i dla siebie, w jego wykonaniu to "ciężka praca")… lub można to odbierać jako zwykłą pokazówkę z cyklu "zobaczmy, ile wyciśniemy z tego budżetu". Właśnie ta niejednoznaczność to wielki atrybut tego filmu.

Minusy – repertuar katuszy serwowany bohaterce. Nierzeczywisty.

Flowers of Flesh and Blood polecane oczywiście tym, którzy akceptują oglądanie takich rzeczy. W tej grupie mogą znaleźć się zarówno osoby, którym pierwsza część GP spodobała się, jak i ci, którzy wyłączyli ją w połowie, bo nudno było. GP II jest po prostu inne, inna jakość, z grubsza to samo danie, ale z inną kompozycją ziół, na innym talerzu, inny kelner…

"She was asking for it"

Czy to Darth Vader?!

Nie.

"Are you chicken?"

Zasady BHP są temu panu całkowicie obce.

Gustowny aksamitny sznur w kolorze czerwonym – podaruj sobie odrobinę luksusu ;p

"Słuchaj stary, pracuję w tym zawodzie od kilkunastu lat, ale czegoś takiego jeszcze nie widziałem."

Jam jest krasnal Gapcio!

"Blood, blood on your lips, Measure my faith, Come on to die with me"


"Ax smashed face"

"Starring through the eyes of the dead"

Ekskluzywna marynata z kurzych łebków.

A to z kolei ekskluzywna wersja Bonzai.

Cytaty:
Brak.

• Gatunek: gore
• Grupa docelowa: sadyści
• Typ: no dramat po prostu ;p
• Ofiary w ludziach? Tak
• Ofiary w zwierzętach? Tak
• Erotyka? Nie

---

• Efekty specjalne:7/10
• Realizacja: 8/10
• Gra aktorska: 7/10
• Muzyka: -
• Dźwięk: 6/10

Trudno powiedzieć, czy reżyserem jest Hideshi Hino, czy Hibino. Różne źródła różnie podają, może to być oczywiście związane z różnoraką transkrypcją japońskiego nazwiska.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

Note: There is a rating embedded within this post, please visit this post to rate it.

"The Guinea Pig films will forever leave a mark on all who watch them."

Reżyseria: Satoru Ogura
Scenariusz:
Produkcja:
Na podstawie:
Wyróżnienia:
WWW: Trailer – Unearthed Films
Długość filmu: 42 minuty

Obsada:

• -

Ekipa:

• Efekty specjalne –
• Dźwięk: -
• Muzyka: -
• Zdjęcia: -
• Kostiumy: -
• Produkcja: -

"Guinea Pig" nie ma fabuły. W filmie jest mało dialogów (można założyć, że nie ma ich wcale). Całość akcji obejmuje kilkanaście – może dobę – prawdopodobnie ostatnich godzin jakiejś kobiety.

Na chwilę założyłem, że Amerykanie zrobili remake "Guinea Pig". Jak wyglądałaby ich wersja? Prawdopodobnie byłoby więcej flaków, mięsa, no i oczywiście wszelkich scen, w których możliwe jest popisanie się efektami specjalnymi. Tymczasem oryginał jest subtelny. Na przykład tortura ze słuchawkami. Co niby w tym takiego strasznego? Krwi nie ma, kości nie bieleją… poza tym, że dziesięć godzin musiało mieć taką samą wartość dla ofiary jak wyciąganie paznokci. Albo kręcenie na "karuzeli".

Siła obrazu polega między innymi na takim właśnie przeplataniu tortur fizycznych z psychicznymi. Gdyby w filmie pokazywano samo fizyczne znęcanie się, widz szybko by się zniechęcił, albo raczej znudził. A tutaj, wbrew pozorom, ciągle coś się dzieje. Nie bez znaczenia jest też czas trwania – ca. 40 minut to wystarczająco dużo, żeby przeciętnego widza skopać po ryju, o ile wytrzyma do końca.

Są widoczne niedoróbki, na przykład w scenie okładania ofiary po twarzy, czy kopania. Wąpliwości budzi czasem zachowanie głównej bohaterki. Jednak nie jest źle, film jest utrzymany na całkiem dobrym poziomie. Efekty specjalne są całkiem niezłe, biorąc pod uwagę fakt, że nie była to produkcja przeznaczona na rynek masowy.

Festiwal sadyzmu w dobrym wydaniu. Dla maniaków i osób o silnych nerwach. NIE DLA DZIECI.

Zaprosili na imprezę. Mówili, że będzie fajnie…

… ale już na początku dostałam po buzi.

Potem zaczęli mnie podszczypywać…

… musieli mi czegoś dosypać do jedzenia, bo zaczęło mi się kręcić w głowie.

Na domiar złego, puścili pierwszą płytę Dying Fetus, i kazali słuchać w kółko…

Później chłopaki się opamętali, i próbowali ratować sytuację robiąc mi manicure. Ale i to im nie wyszło.

W pewnym momencie atmosfera zaczęła być gorąca (70 stopni C)…

Oczywiście jakiś pajac musiał na mnie polecieć z tym garnkiem wrzącego oleju =/

Skopali, sponiewierali, a potem obrzucili mięsem!

I jeszcze ten wariat z młotkiem…

Pod koniec bawiliśmy się w doktora, pamiętam konkretnie, że

… doktorów było dwóch.

I to już koniec mojej opowieści. Rosyjski okulista tak mnie urządził, że do dzisiaj nie mogę się pozbierać.

Cytaty:
Brak.

• Gatunek: gore/snuff
• Grupa docelowa: sadyści
• Typ: dramat jednego aktora
• Ofiary w ludziach? ?
• Ofiary w zwierzętach? Nie
• Erotyka? Nie

---

• Efekty specjalne:6/10
• Realizacja: 8/10
• Gra aktorska: 7/10
• Muzyka: 6/10
• Dźwięk: 7/10

O "Guinea Pig" krążyły różne plotki, między innymi miał to być rzekomo autentyczny zapis ostatnich chwil ofiary. Sama realizacja produkcji dążyła do tego image’u – stąd trudno się dowiedzieć, kto, kiedy, jak, z kim to sfilmował. Data produkcji i nazwisko reżysera pochodzą z imdb.com.

Info ∞ O filmie ∞ Foty ∞ Opinia ∞ Wybrany cytat ∞ Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.